Home Botter Steden Brands Par.Brands Kw Kees P.Langedijk P.Knies Personen Relaties

 

Familie Brands te Urk

Al in 1617 brandde er op Urk een vuur, een kolenvuur dat niet alleen de vissers van Urk, maar ook de schepen die van Amsterdam naar de Noordzee voeren de weg wees.Dit vuur stond westelijker dan de huidige toren. In 1837 werd een vierkante baak gebouwd, die in 1844 werd afgebroken.Daarna is deze toren gebouwd. Wilt u meer weten overDe vuurtoren van Urk de vuurtorens in Nederland kijk dan eens hier.
 

Op mijn zoek tocht in Urk kwam ik er per puur toeval achter dat familie Brands, samen met de families Romkes en Nentjes te Urk in de achttiende eeuw de belangrijkste drie families waren.
En die naar de 18e eeuwse gewoonte elkaar flink in de haren vlogen wie er nu niet of wel schout werd.
Hier onder volgt een korte beschrijving hiervan vanaf het jaartal 1700.

Het eiland Urk was omstreeks 1700 een veertigtal jaren eigendom van de stad Amsterdam, en deze stad was in die jaren het belangrijkste handelscentrum ter wereld. Enorm veel schepen voeren jaarlijks hun koopwaar af en aan en passeerden daarbij het eiland Urk. Voor de zeevaart naar Amsterdam was Urk een belangrijk punt in de Zuiderzee. Wanneer de stad Amsterdam in 1660 de heerlijkheid Urk en Emmeloord koopt, betekent dit voor het eiland Urk dat van af die tijd de bestuurszaken vanuit Amsterdam geregeld worden. Dan pas kan ook de protestantisering van het eiland met succes worden aangepakt. Er werd een magistraat door de stad Amsterdam benoemd, waardoor de roomse zielszorg kon worden tegengegaan. Binnen enkele generaties was Urk een volstrekt calvinistische gemeenschap. voor dit alles was het een ieder duidelijk dat veranderingen in het politieke klimaat in Amsterdam ook van invloed waren op de verhoudingen op Urk.

Schouten van Urk

Roelof Lubbertszoon plm.1600.
Willem Hendrickszoon plm.1607.
Niet bekent plm.1630.
Gerrit (Brands) plm.1665.
Evert Gerritszoon(Brands) plm.1670.
Willem Gerritszoon(Brands) 1683-1718.
Anthonij van Dompzelear 1718-1747.
Cornelis Jacobsz Romkes 1747-1779.
Klaas Pieterszoon Brands 1779-1795.
Klaas Dubbelszoom de Baas 1795-1801.
Grubbelt Brands 1795-1801.
Hendrik Klaaszoon de Haan 1811-1817.
Lambert Hunnik 1817-1825.
Pieter Nentjes 1825-1852.
Klaas Kramer 1852-1862.
B. van Putten 1862-1866.
H. Kagei 1866-1898.
K. van Suchtelen 1898-1909.

ANTHONY VAN DOMPZELAER SCHOUT VAN URK 1718 -1747
In 1718 wordt tot schout van Urk benoemd Anthony van Dompzelaer, deze benoeming werd niet door de gehele bevolking in dank afgenomen. Omdat deze een niet-Urker was en toch op deze post werd benoemd. Iemand ook die door zijn gedrag veel mensen tegen zich in het harnas joeg. De hoogste gezagsdrager over het eiland was evenwel niet de schout, maar de Heer van de Heerlijkheid Urk en Emmeloord. Na 1740 nam overal in de Republiek der Verenigde Nederlanden de onrust toe. Door de politiek van de regentes heerste er door het gehele land een revolutionaire stemming. Voor de Urkers was dit bij uitstek de gelegenheid om zich te ontdoen van de weinig geliefd schout.

CORNELIS JACOBSZ. ROMKES SCHOUT VAN URK 1748 -1779
Tot nieuwe schout wordt 1748 benoemd Cornelis Jacobsz. Romkes. Dit op voordracht van de predikant van Urk ds. Weerman, die daarvoor het vakante schoutsambt had waargenomen. In 1775 krijgt Urk een nieuwe Ambachtsheer: Hendrik Hooft Danielszoon, leider van de democraten onder de regenten. Het bestuur van de eilanden Urk en Emmeloord laat Hendrik Hooft grotendeels over aan zijn oomzegger Jacob Hooft, commissaris van de pilotage in Amsterdam. Door zijn functie kwam deze regelmatig op in spectiereis naar Urk, om de pilotagewerken te controleren. Van 1781 tot 1787 is Jacob Hooft de feitelijke regeerder over Urk, ook is hij vaak tussenpersoon tussen de Urkers en de Amsterdamse burgemeesters.

 

KLAAS PIETERSZ. BRANDS SCHOUT VAN URK 1779 -1795
Op 21 augustus 1779 sterft de oude schout Cornelis Jacobsz.Romkes. De Ambachtsheer, Hendrik Hooft, benoemt in zijn plaats niet een van zijn zonen, maar Klaas Pietersz. Brands, wiens groot- en overgrootvader ook reeds schout van Urk waren. Door deze benoeming ontstaat er op Urk een machtsstrijd tussen de twee belangrijkste families, namelijk "Brands" en "Romkes", die elkaar het schoutsambt betwistten. In het begin van zijn "regering" heeft Klaas Brands het niet al te moeilijk, maar naarmate de spanningen landelijk sterker worden, nemen ook die op Urk toe. In het revolutiejaar 1787 komt het ook op Urk tot een hoogtepunt. Vijf Urkers, die tot de voornaamsten van het eiland behoren, brengen beschuldigingen in tegen de schout bij Jacob Hooft in Amsterdam. Op Urk lukt het oproer niet en blijft de schout aan het bewind. Men zag de schout eerder als een bemoeial dan als regeerder van Urk. Op een gegeven moment loopt de spanning aardig op in Urk en Brands wordt voor zijn eigen huis aangevallen door Derk Harmensz. Korf en Jan Jacobsz.; aanwezig daarbij waren ook Jelle Geertsz. (een schoonzoon van de oude schout) en Luyt Jacobsz., de oud diaken. In 1789 wordt tot nieuwe Ambachtsheer benoemd Mr. Jan Elias Huydecooper. In 1792 doet de stad Amsterdam afstand van het lastige domein en geeft dit terug aan de Leenheer: De Staten van Holland. Op 6 juni 1792 wordt tot burgemeester benoemd Klaas Dubbelsz. de Baas (die ook in 1791 gekozen was) en verder Klaas Lubbertsz. Snoek (bijgenaamd "Klik"), Jan de Vries en Klaas Pietersz. Camper. In 1793 viel de keuze op: Jan de Vries (blijft aan), Hendrik Klaasz. de Haan, Luyt Jacobsz., Cobus Pietersz. Bakker en Jacob Louwsz. Weerstand. Uit deze burgemeesters vormt zich een Comite Revolutionnair: "De Provisionele Reepresentanten van het Volk van Urk", die, in januari 1795, zoals ook overal elders in de Republiek, de schout Klaas Pietersz. Brands afzetten, het bestuur overnemen en Klaas Dubbelsz. de Baas tot nieuwe schout benoemen. De oude schout Brands had er niet op gerekend dat hij nogeens door een revolutie moest aftreden. Hij was reeds op hoge leeftijd gekomen. Zelf kinderloos, had hij maatregelen genomen om zijn opvolging te verzekeren. Hiervoor had hij op het oog zijn oomzegger Grubbelt Albertsz. Brands, deze was in 1793 reeds benoemd tot opzichter van de zeewerken op Urk. De schout kon door zijn leeftijd en zwaarlijvigheid deze post niet meer naar behoren vervullen. De schoutbenoeming ging Grubbelt Brands dus aan zijn neus voorbij.
 
GRUBBELT BRANDS
Grubbelt Brands had er vast op gerekend dat hij zijn oude en zieke oom op zou volgen als Schout van Urk. Door de Urker representanten wordt hij echter aan de kant gezet. Hij liet het hierbij niet zitten, nog steeds was hij opzichter van 's-Lands Zeewerken op Urk. Hierdoor komt hij in contact met Henricus Duivensz, lid van het comité van Algemeen Welzijn, aangesteld uit de Provisionele Representanten en belast met de werkzaamheden van de Pilotage. Opvolger dus van Jacob Hooft. Deze Duivensz. zorgt ervoor dat Grubbelt Brands benoemd wordt tot Rentmeester van Urk en Emmeloord. Hij wordt op de beide eilanden de vertegenwoordiger van de overheid in DenHaag. In februari 1795 komt een groep soldaten met een afvaardiging van het Comité Militair op Urk en benoemt Grubbelt Brands tot Schout van Urk en Emmeloord; de soldaten blijven maar liefst 6 weken op het eiland. De nieuwe Schout stelt zelf een Municipale Raad samen, leden hiervan worden: Jan Lubbertsz. Snoek, Pieter Hermensz. Korf, Klaas Lubbertsz. Klik (Snoek), Hesschel Evertsz. van Urk en Age Abrahamsz, Ras. Op 12 juni 1798 vindt er in Den Haag opnieuw een staats greep plaats, nu van gematigde patriotten waaronder Daendels en Schimmelpenninck. Onder leiding van de oud burgemeester Hendrik de Haan gaat een commissie van Urkers naar Den Haag om te protesteren tegen de benoeming van Brands. Hun protesten vinden gehoor: Klaas Dubbelsz. de Baas wordt herbenoemd tot Schout terwijl Grubbelt Brands adjunkt Schout wordt.
 
GRUBBELT BRANDS SCHOUT VAN URK EN EMMELOORD 1801-1811
Grubbelt Brands, die eerder regent dan ambtenaar was, blijkt een slecht bestuurder te zijn. Wat voor hem Urker gemakkelijkheid is, wordt door zijn superieuren als corruptief gedrag opgevat. In 1806 wordt Lodewijk Napoleon Koning van Holland. Urk komt nu onder de Drost van het Tweede kwartier te Hoorn. In de winter van 1806/1807 schrijven Schout en bestuur van Urk en Emmeloord een brief aan de Drost, waarin zij spreken over de diepe armoede van de eilanden en vragen om ondersteuning voor de winter "als in de voorgaande Jaren". De winter van 1807/1808 is voor Urk catastrofaal te noemen,vijftig mensen "zoveel jongen als ouden" worden het slachtoffer van een tyfusepidemie. Hieronder ook de predikant ds. Schmidt. In 1808 ontvangt Grubbelt Brands een bericht van de Drost uit Hoorn, waarin deze hem de order geeft zich te onthouden van verdere Politiediensten op het eiland Emmeloord aangezien dit nu onder Overijssel valt. Hiermee was de eeuwenoude band tussen de twee eilanden officieel verbroken. Emmeloord vormde nu met Ens een gemeente Schokkeland. De visserij ondervindt in deze tijd wederom moeilijkheden met de Engelsen: Dat de berichten door de Equipage van Zekere in Texel binnengekomen Visch-Hoekers gegeven, insubstantie behelzende dat de Engelse Kruisschers thans weer de Hollandsche Visch-Vaartuigen nemen en opbrengen. Aldus een missive van de minister van Marine aan de Schout van Urk.
 

HENDRIK KLAASZ. DE HAAN, MAIRE VAN URK 1811-1817
Na de inlijving van ons land bij Frankrijk in 1810 worden in het daarop volgende jaar ook de besturen ten plattelande georganiseerd. Voor Grubbelt Brands betekent dit dat hij moet aftreden als Schout, maar niet alleen hij, ook de leden van de Municipale Raad worden ontslagen. Op 17 Juli 1811wordt Hendrik de Haan benoemd tot Maire van Urk, adjunkt Maire wordt Jacob Jacobsz. Nentjes, de representant van 1795 - 1798. Hij was 12 jaar buiten het bestuur gehouden. Tot municipale ftaden worden gekozen (door de Drost): Kobus Pietersz Bakker, Jan Schouten, Albert Lubbertsz Romkes (bijgen. M'n Abbe), Hendrik Jacobsz, en Gerrit Jacobsz. Allen zweren de eed van trouw aan Keizer willigd. Grubbelt Brands, de voormalige Schout, wordt niet helemaal aan de kant gezet. De Prefect van het ,;departement du Zuiderzee" waartoe Urk nu behoort, benoemd Brands tot opzichter van de maritieme werken op Urk en tot recepteur (ontvanger) der belastingen. De vijandige stemming tussen Brands en Hendrik de Haan blijft ook na 1811 bestaan. Niet alleen met de hoge belastingen ook met de conscriptie (dienstplicht) krijgt men op Urk te maken. Twaalf Urkers worden gedwongen als "marinier" op de vloot te varen. Hendrik Brands zoon van de voormalige schout, neemt als fuselier d' Infanterie" deel aan de tocht van Napoleon naar Rusland, nooit is hij meer teruggekomen. De "Franse Tijd" is voor veel Urkers bijzonder moeilijk geweest. De tyfusepidemie van 1808 had uit veel gezinnen de kostwinner weggerukt. Ook de Urker vissers die als marinesoldaat op de vloot voeren, moesten hun huishoudens brodeloos achterlaten. De oorlog met Engeland maakte de visserij op de Noordzee vrijwel onmogelijk. De smokkelhandel waar de Urkers voortdurend van worden beschuldigd, werd door de strenge controle na 1811 moeilijker. Alle schepen die buitengaats gaan, krijgen een soldaat aan boord die toezicht moeten houden. Gelukkig doet de overheid zoveel mogelijk om Urk te helpen. Tussen 1795 en 1813 krijgt men voortdurend ondersteuning en worden de belastingen regelmatig kwijtgescholden, maar men wist in Hoorn ook wel dat de neiging om belasting te betalen niet al te sterk was. In de laatste maanden van het jaar 1813 stort het rijk van Napoleon volledig in elkaar. De verpaupering in brede kringen van de bevolking deed de mensen snakken naar de val van de keizer. Het Oranjehuis wordt weer hersteld en het land- en gemeentebestuur aangepast aan de nieuwe orde. In het nieuwe voorjaar van 1814 worden overal in het land de (nu weer) schouten benoemd of herbenoemd. Grubbelt Brands stelt zich in een brief aan de Vorst Willem I opnieuw kandidaat voor het schoutsambt van Urk. Ook in 1814 waren de tegenstellingen op Urk nog onverminderd aanwezig. Kerkenraad en magistraat gaan onmiddellijk tot tegenactie over, wanneer bekend wordt dat Brands opnieuw schout wil worden. Allebei schrijven ze een brief aan de Prefect in Hoorn, dezelfde die de Haan als maire had benoemd.Dus Brand werd geen Schout en Tot aan 1817 blijft Hendrik de Haan in functie. Dan wordt deze opgevolgd door de Enkhuizer notaris Lambert Hunnink die schout blijft totdat er een geschikt persoon op het eiland gevonden is. Hij blijft schout van Urk tot het jaar 1825. Grubbelt Brands wordt in 1817 nog benoemd tot Opperstrandvonder, in 1820 verlaat hij Urk en gaat in Beverwijk wonen waar hij tolgaarder wordt. In 1846 sterft hij op 86 jarige leeftijd. Waarom er zo veel ruzie werd gemaakt is mij niet duidelijk geworden.

URK voormalig eiland in de polder
Op 3 oktober 1939 werd de dijk van Urk naar Lemmer gesloten. Een historisch moment: Urk was niet langer een eiland. Urk is evenals Schokland een voormalig eiland dat sinds de inpoldering van de Zuiderzee deel is geworden van de nieuwe provincie Flevoland. Urk was ooit veel groter dan de 80 hectare van voor de inpoldering. Meer dan 1000 jaar geleden had het de grootte van het eiland Walcheren in Zeeland. Minstens vijf dorpen kende het toen. Op het eiland bevond zich een omvangrijke hoge heuvel van keileem, opgeschoven door het landijs van duizenden jaren geleden. De dorpen hadden elk een eigen naam, maar geen ervan heette Urk. Die naam was voorbehouden aan het eiland zelf en dat is tot op de dag van vandaag zo gebleven.Door stormvloeden en overstromingen schrompelde Urk ineen. De bewoners werden meer en meer teruggedreven in de richting van de hoge keileembult. Een begin van bebouwing van deze bult kwam in de vroege 17e eeuw. Ieder bouwde in het verleden naar eigen inzicht en smaak. Dat had wel enige charme, want zo ontstonden de nu schilderachtige hellende steegjes, de beschutte intieme pleintjes en de typische visserswoningen. Op het hoogste punt staat de vuurtoren. De stoere "wachter van de Zuiderzee", destijds opgericht door het Amsterdamse stadsbestuur. Lange tijd is het eiland in bezit geweest van de stad Amsterdam. Niet vreemd dan ook dat de belangrijkste scheepvaartroute in vroegere tijd langs Pampus, Oostvaardersdiep en Urk richting Den Helder liep.
 
Urk, nu gelegen in de provincie Flevoland, telt ca. 15.000 inwoners. De visserij wordt de bewoners al generaties lang met de paplepel ingegeven. Velen zijn er van afhankelijk. In het spoor van de visserij ontstonden aanverwante bedrijven, zoals de visafslag, fileerbedrijven, scheepswerven en visvervoerbedrijven. En uiteraard brengt de haven het nodige "leven in de brouwerij". Urk mag zich het grootste visserijcentrum van West-Europa noemen. Naar alle delen van de wereld worden de Urker visproducten geëxporteerd. Tong, schol, en paling voeren de boventoon in de aanvoer naar de haven van Urk. Direct van de visafslag komt de vis in het restaurant. Het is dan ook goed vis eten op Urk. Verser kan het niet. De oude dorpskern wordt gekenmerkt door een karakteristieke bebouwing. Het stratenpatroon lijkt een wirwar zonder enige stedenbouwkundige grondslag. Het gevolg van het feit dat het oude dorp is gelegen op twee bulten. Het is nog steeds een schilderachtig vissersdorp. Smalle straatjes en karakteristieke vissershuisjes bepalen het gezicht van oud Urk.

 

De oude kern is verdeeld in wijken en officieel kent het geen straatnamen. Urk is trots op de oude kern en wil die dan ook graag behouden. Een goed voorbeeld van de omvangrijke dorpsrestauratie is te zien in de omgeving van de Vuurtoren, waar op de plaats van de voormalige Wilhelminaschool een zeventiental woningen is gebouwd in de stijl van de her en der in het dorp voorkomende visserswoningen. Vele Zuiderzeedorpen staan ook bekend om hun klederdracht. Urk gelukkig ook. Fraaie klederdracht is te bewonderen in de oudheidskamers van museum "Het Oude Raadhuis". Maar daar niet alleen. Ook in levende lijve draagt met name de oudere generatie de Urker dracht. Wel zeldzamer geworden, maar mooi blijft het. Urk heeft naast de aantrekkelijkheid van een levendige vissersplaats ook leuke bezienswaardigheden. Als toerist is men op Urk meer dan welkom. De Urker bevolking is gastvrij en behulpzaam. Gelet evenwel op de op Urk heersende waarden en normen wordt u verzocht als u Urk op zondag wilt bezoeken de plaatselijke zondagsviering te eerbiedigen.

 

Natuur
Het Urkerbos is 169 ha. groot en ligt iets ten noorden van Urk. Het is een loof- en naaldhoutbos met picknickplaats, speelweide, fiets- en ruiterpaden. In het Urkerbos bevindt een "geologisch reservaat". Dit onbeplant keileemgebied is bezaaid met duizenden stenen en is de rand van een gletsjer die hier in de ijstijd tot stilstand is gekomen. Een ander reservaat op het voormalige eiland Urk is Staatsnatuurmonument het Toppad.

Openbaar vervoer
Urk is per bus bereikbaar vanuit Emmeloord, Kampen en Zwolle. In de de zomermaanden is er een bootverbinding tussen Urk en Enkhuizen.
 

Wist u dat
In vroegere tijden er een mysterieus spookeiland ronddreef in de buurt van Urk, van waaruit roofridders op strooptocht gingen naar het vasteland; dit zogenaamde "Castellum Flevo" was een drijvende veenplaat...
Urk de grootste vissersvloot van Europa heeft...
Urk net als Egypte zeven plagen heeft gekend...
stof, spinnen, spreeuwen, muizen en wezels voorbeelden van deze onheilsbrengers waren...
Urk nog in 1660 eigendom was van de gemeente Amsterdam, maar dat het te duur was in het onderhoud en daarom aan de Staten van Holland werd teruggeven...
op Urk de bruid haar man wel een ring geeft als ze gaat trouwen, maar dat deze ring wordt gebruikt als sigarenpijpje of om de halsdoek dicht te knopen, omdat het dragen van handsieraden voor vissers te gevaarlijk is...
de woonruimte van Urker huizen meestal niet hoger is dan 2 meter, maar dat de bovenverdieping ruim twee keer zo hoog is om de visnetten te kunnen drogen...
Urk in 1710 door een loterij van de ondergang is gered; dit bleek de enige manier om voldoende geld in te zamelen voor een nieuwe zeewering...
het oudste huis van Urk, het Wakend Oog, tevens voormalig pastorie, lange tijd als lichtbaken voor de Urker vissers heeft gefunctioneerd; de twee ovale ramen, waar ‘s-avonds licht door naar buiten scheen, leken vanaf zee net 2 ogen...
Urk 17 kerken telt en 11 kerkgenootschappen...