Winter onder Schellingwoude

Immer in dit drassig laagland
Handhaaft zich het spitse rietgewas;

'zomers wuivend met zijn pluimen
Wordt het met de herfst eenkennig.

Rietgras om zich te verschansen;
Om de medeminnaar listig

In een hinderlaag te lokken:
Ergens waar de bodem wegzinkt.

Rietgras, werend als het wintert;
Als men eenzaam, zich vermanend,

Op scherp geslepen ijzers
Rijdt, gekromd, tegen de wind in.

Ontoegsnkelijk het rietland
Ontoegankelijk de sterveling:

Menigmaal heb ik hier Breero
Rakelings voorbij zien schaatsen,

Grauw, verbeten, -- Door die éne
Ongenaakbaar afgewezen.