Midden jaren zeventig werd het Een leven lang fit-dieet populair. Deze afslankmethode, ontwikkeld door het Amerikaanse echtpaar Harvey en Marilyn Diamond, ging er van uit dat er spijsverteringsproblemen ontstaan als eiwitten en koolhydraten in een maaltijd worden samengevoegd.
Volgens de Een leven lang fit-theorie ontstaat overgewicht door een onvolledige stofwisseling en inefficient gebruik van voedsel. Hierdoor zouden zich giftige afvalstoffen ophopen en dat zou weer leiden tot gewichtstoename.
Om dit te voorkomen, moet het voedsel anders worden gecombineerd. Dat wil zeggen: eiwitten en koolhydraten mogen niet tegelijk worden geconsumeerd en per maaltijd mag slechts een soort geconcentreerd voedsel aanwezig zijn.
Geconcentreerd voedsel wordt omschreven als al het voedsel dat geen fruit of groente is. Een boterham met kaas of een maaltijd die bestaat uit aardappelen, vlees en groente is dus niet toegestaan. Fruit mag volgens Een leven lang fit nooit samen met andere producten worden gebruikt. Er moet veel worden gedronken, maar melk zou volgens deze theorie niet thuishoren in de voeding van een volwassen mens.