Liesblessure

Het woord liesblessure is een verzamelnaam voor allerlei klachten in de liesstreek! Een aantal liesblessures zijn echt specifieke problemen die bij een arts thuis horen, zoals een liesbreuk. En die bespreek ik hier dan ook niet, ik ga het hebben over een liesblessure die veel voorkomt in de sport en dat is een blessure van een peesaanhechting in de lies.  Heeft een spier een goede doorbloeding en daar door een snel herstel, een pees is stug en slecht doorbloed en geneest daar door ook zeer langzaam. Het is raadzaam om dan ook heel allert te zijn, op allerlei peesblessures! Want hoe eerder je de klachten herkent en er mee aan de slag gaat hoe sneller het geneest, maar vooral, je voorkomt dat het dan van fase 1 naar fase 2 gaat enz. En hoe erger de blessure is, hoe langer de genezing op zich laat wachten!

De klachten van een liesblessure bevinden zich meestal aan de binnen-onderzijde van het schaambeen en straalt uit naar de binnenzijde van het bovenbeen, gehele liesstreek en soms onderbuikregio. Het betreft dan een blessure aan de aanhechting van de aanvoerende beenspieren (de adductoren groep) Wanneer je het geblesseerde been, naar je goede been beweegt dan geeft dat dus klachten! Wanneer de blessure heftig is, heb je ook krachtverlies in het betreffende been (vooral ter hoogte van de spiergroep, dus aan de binnenkant van het bovenbeen, er is dan vaak sprake van een (totale) spierscheuring.

Hier onder een aantal oorzaken die een liesblessure kunnen veroorzaken

• Het te snel opvoeren van de (sport)belasting

• Veel zijwaartse - of draaibewegingen

• krachtexplosies (zoals veel springwerk bij voetbal)

• Veel de bal schieten met de binnen kant van de voet

• Het glijden naar de bal (of net bij tennis) op gladde ondergrond

• Slecht uitgevoerde warming-up

• Lange afstanden lopen

• Maar ook slecht of verkeerd schoeisel, groot verschil in lengte van benen

Je kunt de klachten indelen in fases naar de ernst van blessure. Het is wel zo, dat je bij het voelen van je klachten in fase 1 zit, maar wanneer je er niets aan doet, je uiteindelijk beland in fase 3 of nog erger in 5 of 6!!!

• Fase 1      Pijnlijk en stijfheid na inspanning. Deze fase is moeilijk te onderscheiden van spierpijn

• Fase 2     Pijn tijdens begin van de training, vervolgens verdwijnen de klachten om na de training weer terug te komen.

• Fase 3     Pijn tijdens de gehele training, doch beïnvloed de trainingsactiviteit niet.

• Fase 4     Gelijk aan fase 3, doch nu worden de trainingsactiviteiten WEL beïnvloed.

• Fase 5     De pijnklachten blijven nu ook aanwezig tijdens rust.

• Fase 6     Ruptuur, dus behalve veel pijn, nu ook krachtverlies, in ieder geval in aangedane gebied.

Wat kun je er zoal zelf aan doen

• Fase 1      De EHBO in deze is vooral gericht om na de training te gaan koelen in het aangedane gebied gedurende ca 20 minuten (let op leg de ijspacking niet direct op de huid, inverband met bevriezing, maar leg er iets tussen, bijvoorbeeld een theedoek!) In dien nodig, herhaal je dit nog maals, na ca 1 à 2 uur, of de volgende dag.

• Fase 2     Ook hier geld weer, eerst koelen na de training. Een stimulerende massage, door iemand die er verstand van heeft, is ook aan te bevelen, om zo de afvalstoffen te verwijderen, de doorbloeding te vergrootte en dus de genezing te bevorderen. Raadpleeg wel iemand met verstand van zake. Verders het één en ander aanpassen in het trainingsschema, om erger te voorkomen, zo moet je het aantal momenten met een hoge intensieve belasting van de adductoren groep (of andere aangedane aanhechting van spier(groep)) verminderen, zodat er geen overbelasting van deze spiergroep plaats vindt!

• Fase 3 en 4   De eerste 48 uur veel werken met ijspackings, het liefst 20 minuten koelen, 1 uur niets, dan weer 20 minuten koelen enz. Ook hier geld weer een massage door iemand met verstand van zake, het liefst na ca 48 uur. Vervolgens moeten ook nu de intensieve, explosieve spierarbeid (vd adductoren) volledig worden vermeden! Er mag eventueel ook pijnstillers worden toegepast.

• Fase 5 en 6   Ook hier weer koelen, vervolgens een arts of fysiotherapeut raadplegen en totale sportrust, dus niet meer sporten.

Bij twijvel raadpleeg ten alle tijden een arts!