WPC 2001 – Brno

 

Het tiende WK – met meer teams dan ooit tevoren:

27 deelnemende teams

105 deelnemers

Home

Captain: Hns Eendebak

 

 

 

 

1  USA

2  CZE A

3  BEL

4  NED

5  GER

6  FRA

7  HUN A

8  POL

9  TUR A

10 ROM

11 UKR

12 CAN

13 HUN B

14 CZE B

15 SVK

16 RUS A

17 GBR

18 HUN C

19 FIN

20 RUS B

21 UN 1

22 BUL

23 UN 2

24 TUR B

25 CRO

26 KOR

27 UN 3

 

1  Ulrich Voight (GER)

2  Robert Babilon (CZE A)

3  Zack Butler (USA)

4  Wei-Hwa Huang (USA)

5  Niels Roest (NED)

6  Tim Peeters (NED)

7  Petr Nepovim (CZE A)

8  Sebastien Leroy (BEL)

9  Derek Kisman (CAN)

10 Ron Osher (USA)

 

5 Niels Roest

6 Tim Peeters

18 Delia Keetman

43 Jan Beelen

 

Verslag Tiende World Puzzle Championship & Congress

Hns, 15 oktober 2001

Brno, Tsjechië, maandag 8 oktober – zondag 15 oktober 2001

Maandagochtend, kwart voor zeven, Schiphol. Wetende dat het een lange dag zou worden sloot ik allereerst vriendschap met de koffiejongen, waarna ik rustig kon wachten op de komst van de rest. Hoewel het maar anderhalf uur vliegen is naar Praag duurde het uiteindelijk tot kwart over vijf alvorens wij in het Holiday Inn te Brno arriveerden. (Aankomst 11.30, wachten, busvertrek 14.00, Turken ophalen, en lekker verder bussen).

We ontvingen de puzzelinstructies en kregen voor het eerst kijk op het overweldigend aantal deelnemers: 105 individuen, verdeeld over 26 teams. Daarbij dient te worden opgemerkt dat er drie Hongaarse, twee Russische, twee Tsjechische en twee Turkse teams waren, en ook nog twee UN-teams. Het enige team dat zich had teruggetrokken was Japan. Azië werd vertegenwoordigd door Noord-Korea, met onder meer de heer Kwak in de gelederen. Nog een paar van zulke namen en ik ga een eendenteam oprichten.

De openingsavond was er een met weinig verrassingen, of het moest de zanger zijn met zijn imitatiealfabet. Vanaf A, via Dylan, Iglesias en Mercury op weg naar de O, waar wij puzzelaars ons al op Orbison verheugden, maar helaas… Een goede hotelbar was het wel, de gehele dag geopend en we hebben er menig spelletje Farmers' Bridge gespeeld, misschien op Kings na hét WK-spelletje, en dat allemaal met de Niels-telling (5+N2 or – N2). Ik heb er in ieder geval meer uren doorgebracht dan op de hotelkamer.

De volgende morgen begonnen we vol goede moed en enthousiasme aan de instructiebijeenkomst, maar toen na vijf minuten de vragen van een zekere Hongaar en vooral een zekere Oekraïner begonnen wist ik het weer: dit soort bijeenkomsten is altijd hetzelfde. (Do 'lost', 'missing' and 'left out' mean the same things?) Maar niet alleen de vragen waren verbluffend, ook de antwoorden. The maximum is zero points. The maximum of the minimum is zero points. En We are a positive championship. You cannot score negative points, only positive.

Inhoudelijk zag het er goed uit, met wel erg veel nadruk op logische en rekenkundige reeksen, en ook niet altijd voldoende taal-en cultuurneutraal. (Jan (B) die nog nooit van Oscar Wilde had gehoord, en Wei-Hwa die zich later zou afvragen wie Mel Gibson was.) De reeks van Niels: -2 –1 1 ? 2 3 4 5, gezien op de gevel van de parkeergarage tegenover het hotel, met op de plaats van het vraagteken parking. En ook de Tsjechen zelf vonden het wat veel, gezien de titel van één van de puzzels: Just another question mark. Kortom, You will understand it when you see it.

Dat begrip is inderdaad wel gekomen, gedurende het kampioenschap, alleen niet in dezelfde mate bij iedereen. Niels, Tim, Delia en Jan eindigden als 5e, 6e, 18e en 44e, wat bij elkaar opgeteld genoeg was voor de derde plaats, maar helaas waren er ook nog een vijftal teamopdrachten, en daarin waren de Belgen (!) beter. Onbegrijpelijk na de uitspraak van Puzzelbelg Bart: De Belgen zeggen weinig, en wat ze zeggen begrijp ik niet.

Het pooltje dat we hadden gemaakt werd overtuigend gewonnen door Jan, en helaas niet door Niels, die zichzelf op plaats 1 had gezet. Ik verloor vooral dankzij mijn grenzeloze vertrouwen in Babilon, Ley en Keetman, en mijn geloof in Tim, die steeds maar riep dattie 16e zou worden. Ik won wel de Babilonranking van Farmers' Bridge, dankzij een paar spelletjes die ik speelde terwijl Niels aan het slapen was.

Woensdagavond hadden we een uitje. Bikkel Niels klaagde niet eens tijdens het grotstrijkconcert (korte broek, 8ºC, luchtvochtigheid 99,5 %). Op weg naar de grot leerden we veel over Tsjechië. Voor de zoveelste keer: Brno is the second largest city of the Czech Republic. En: On your left there is a building, not very beautiful but we don't have any money. Maar ook: A couple of years ago we had to stand in line for two hours for five kilos of bananas. Waarop Rob zich afvroeg wat je in godsnaam met vijf kilo bananen moet. In de grot hebben we nog een stukje gevaren en veel geleerd over het ontstaan van ondergrondse rivieren en grotten: The right hand side is natural, the left hand side is created by dynamite.

Valt er meer te vertellen? Zestien turken wisten niet te winnen van twaalf internationals (3-3), het eten was vooral Schraapsel (scrapple, volgens Zack) aan elkaar gelijmd met andere restjes van gisteren. Of het was oud brood met daartussen gepaneerde en gefrituurde kipschnitzelfantasie. Kortom, we hebben weer een prachtig WK meegemaakt, leuke mensen ontmoet, oude vrienden gesproken en we zijn vierde geworden. The paper medal.

The problem of the championship is that there is only one champion.