WPC 2002 – Oulu

 

Het elfde WK – ditmaal in Finland

18 deelnemende teams

73 deelnemers

Home

Captain: Hns Eendebak

 

 

 

 

1  Japan

2  Germany

3  USA

4  Netherlands

5  Canada

6  Belgium

7  Hungary

8  France

9  Czech Republic

10 Russia

11 Poland

12 Turkey

13 Kampsuherra

14 UN 2

15 Finland

16 Slovakia

17 Croatia

18 UN 1

 

1  Niels Roest

2  Ulrich Voigt

3  Roland Voigt

4  Derek Kisman

5  Taro Arimatsu

6  Roger Barkan

7  Shinichi Aoki

8  Satoshi Shibata

9  Sebastien Leroy

10 Denis Auroux

 

1  Niels Roest

17 Annick Weyzig

19 Rick Uppelschoten

34 Johan Haasakker

Verslag 11e WK Puzzelsport, Oulu, Finland, 24 - 29 september 2002

'I like this rain, this is beautiful weather, if you have enough clothes on': Finland, op weg naar de poolcirkel, september 2002. Het elfde WK alweer, en mijn negende, waarvan de laatste vijf als captain, met als landenklasseringen 4, 2, 2 en 4. Dit jaar dan eindelijk wereldkampioen? Nee, alweer net naast, achter of onder het podium. Maar waar we alleen maar van konden dromen werd nu werkelijkheid: Niels verslaat de Voigt-brothers.

Na drie uur bussen in de regen kwamen we op woensdag aan in Kampsuherra. Dat is het stukje land van een Lap die zijn landje onafhankelijk heeft verklaard en gestopt is met boeren, om zich te wijden aan Lapse sagen en toeristen. Hij sjamaant wat bij, bijgestaan door zijn vrouw en een tolk. Het was er regenachtig en koud ('It's raining snow'), en de teamfoto's die er gemaakt zijn hebben we nooit gezien. Wel een viertal rendieren in een weitje (dat is dan anderhalf uur bus per rendier) en het 'douanekantoor' waar je je duimafdruk in een ' paspoort' moest zetten. We hebben er ook bessenwijn gedronken, en elandsoep, meer soep dan eland. Vervolgens met de bus naar de poolcirkel ('We rush through the arctic circle market place') en de bus weer in, terug naar Oulu. Behalve die bewuste woensdag zijn we gelukkig niet op stap geweest.

De Finse taal heeft zulke lange woorden dat ze in dat land alleen maar breedbeeldtelevisies hebben, en is vooral herkenbaar omdat er geen enkel herkenbaar woord in zit. Uit de folder van de sjamaan, Oiva Arvolan: 'Sisäpoliittinen katsaus kuullaan saagakodassa, jossa hämyisässä tunnelmassa tarjoilun lomassa pyörii yhdenmiehen teatteri eli Oiva Arvolan saaga/sagaismi-esitykset'.

Op de puzzeldagen zaten we natuurlijk binnen en was het buiten mooi weer. Op de andere dagen regende het. Zondagochtend, nog in de roes van de zege van Niels (en de wodka) genoten we van een heerlijke wintersportzon en hebben we het laatste spelletje Farmers Bridge gespeeld, met de nieuwe Butler-biedregel (tegelijkertijd bieden door het opsteken van vingers). Het enige probleem met die regel is dat er dan het correcte aantal slagen kan worden geboden. Daar zijn twee oplossingen voor: allemaal één kaart inleveren (Lam) of een andere troef draaien (Eendebak). Beide regels zullen in de spelregels van Farmers Bridge worden opgenomen.

Dit WK was wat saai. Het eten was matig, het brood oud, het bier duur, de entourage kil, het rookfietsenhok koud. De puzzels waren soms wel aardig, maar over het geheel genomen niet bijzonder inspirerend. De danseressengroep had wel iets langer mogen duren, in tegenstelling tot de prijsuitreiking. De voetbalwedstrijd werd met 7-3 gewonnen (volgend jaar weer gewoon op gras!), de WK-pool won Rob en ik vermoed dat de Babilontelling van het kaarten in het voordeel van Rick is uitgevallen, al heeft Niels van de meeste scoreformulieren kraanvogels gevouwen.

Over Niels gesproken: er was één hoogtepunt.

1          Niels Roest

2        Roland Voigt (D)

3        Ulrich Voigt (D)

 

Ten slotte iets om over na te denken, van de Lapse sjamaan:

Het leven van een mens

is als vogelpoep

op een rots in zee.

De eerste de beste golf

spoelt het weg.

 

;-) Hns, 30 oktober 2002