historie

Kennismaking met muziek

 

"De zangertjes van Volendam"


Net als bijna alle Volendammer zangers die later bekend zijn geworden ben ik mijn carrière begonnen bij het koor van meester Beumer, de zangertjes van Volendam. Ik zal ongeveer 10 jaar zijn geweest toen ik deel uitmaakte van dit koor, zeer gedreven en vol passie aangevoerd door “meester” Beumer die het koor werkelijk wereldberoemd maakte. Denk de laatste jaren maar aan Jan Smit die is ontdekt toen hij deel uitmaakte van het koor van meester Beumer. Wat ik nog ervan kan herinneren zijn de mooie trips die we toen maakten naar Valkenburg, Duitsland en naar Lourdes in Frankrijk. Optreden in ons Volendammer “pak”.


= Jan Mühren =

 

 

klik op de foto voor een vergroting


Het koor van "meester Beumer"met diverse prominente Volendammers, waaronder Hein Molenaar, Piet Schilder (Vik),
Ton Klouwer (Kloek), Klaas Leeflang, Klaas Tuyp (Kappie),
Hennie Jonk, dr. Bert Tuijp, Klaas Mossel, Thoom Veerman (De Koe)
en vele andere prominente dorpsgenoten.....


Beginjaren van The Adevens
v.l.n.r. Dirk Schlder, Ton Koning, Jan Mühren en Pius Schilder tijdens
hun allereerste optreden in het bedrijfspand van Zeilmakerij Schokker aan de Julianaweg in Volendam

"The Adevens"

Op 12-jarige leeftijd, eerste jaar van de ULO, het voortgezette onderwijs, zat ik op het Don Bosco college aan de Julianaweg te Volendam. Eén van mijn medeleerlingen was Marcel Vlierman. Marcel speelde gitaar en dat vond ik wel interessant. Hij vertelde dat hij in een bandje zat en of ik een keer wilde komen kijken. Dat bandje repeteerde in een achterkamer van de Votex, een winkel gedreven door de zus van Pius en Dirk Schilder (Nivo), gespecialiseerd in textiel. Aan de gevel van de Votex, waar de familie Schilder (Nivo) boven woonde, hing een reclame-uithangbord waarop Neveda stond, een wolmerk. De naam van de band was afgeleid van dit merk en heette “the Adevens”. Als je het wolmerk andersom leest dan krijg je de naam van de band. Leuk gevonden van de gebroeders Nivo, Dirk en Pius. Zij hadden de band opgericht en bestond verder uit Ton Koning (Munnikvelder) op drums. Ton was heel ver in zijn drumwerk, werkelijk een fantastische drummer en Marcel Vlierman op slaggitaar, Marcel speelde ook alles wat “los en vast zat”.

Verder Dirk Schilder (Nivo) op sologitaar. Dirk was degene die mij het gitaarspelen heeft geleerd, speelde heel overtuigend gitaar en was tevens de inspirator en positieve collega met veel humor. Dirk werd, evenals de anderen trouwens, al snel een goede vriend. Pius Schilder (Nivo) was de broer van Dirk en was de zanger van de groep. Pius kon goed zingen. Zong echt alles, rock and roll, ballads, alles even zuiver en met volle overgave.

 

Toen ik een keer ging kijken bij de groep zou zanger Pius iets later komen en de groep wilde eigenlijk wel beginnen met repeteren. Toen vroegen ze aan mij of ik ook kon zingen. Mijn antwoord was dat ik het nog nooit geprobeerd had en voor ik het wist kreeg ik een microfoon in mijn handen en of ik “without your love” van the Cats even wilde zingen. Nou was ik toevallig een Catsfan dus kende ik de woorden zowat uit het hoofd. Het kon onmogelijk goed geweest zijn, maar toen Pius na een tijd besloot om de groep te verlaten was ik de nieuwe “zanger”.

Legendarisch was onze repetitieruimte in het ketelhok van het bedrijf waar mijn vader directeur was, de WALA. Wij zochten een oefenruimte en mijn vader bood ons een plek aan in het ketelhok van de fabriek, in de kelder. "Aah Jan, ik heb nog een puik oefenplekkie veur jelui......" Met onze instrumenten naar beneden, langs een trap van pakweg 60 treden van ongeveer 40 cm breed. Eenmaal beneden aangekomen was de temperatuur ca. 72 graden, want die ketels brandden natuurlijk volop. De plek waar we stonden was één meter breed en zes meter lang, dus we stonden achter elkaar.  Als je vooraan stond en je moest de drummer hebben die achteraan stond dan moest je eerst langs vier man. Er hing één gloeilamp van zo'n wattje of 20 aan het plafond, ongeveer 5 meter boven ons. En er kwam ook nog eens een bak aan roet van die verwarmingsketels af; dus als we na het repeteren weer boven in het daglicht kwamen, leken we elke keer weer op de Four Tops........ Maar wel altijd erg gezellig en we waren "gered" want een geschikte oefenplek vinden was nog een hele klus. 

Ik leerde van Dirk het gitaarspelen en werd ook nog gitarist van de groep. We speelden nog zonder basgitaar en daar werd Kees Kroon voor aangetrokken zodat wij als volwaardige groep door het leven konden. Optreden bij zeilmakerij Schokker was onze eerste kennismaking met publiek en The Adevens was de eerste groep in Europa die op toernee ging. Wij planden een toernee waarbij we langs bijna alle scholen van Volendam trokken om op te treden voor de leerlingen van die scholen. Wat waren we trots. Het was in die periode echter meer luid dan goed, maar wij vonden het uiteraard een spektakel.
We veranderden onze naam een paar keer; het werd DC-8, daarna Sympathy en later Maddog, maar op het moment dat het “Maddog” werd was ik al verhuisd naar een andere groep: “Next One”.


v.l.n.r. Dirk Schilder, Jan Mühren, Ton Koning,
Pius Schilder en Kees Kroon

 

 

 

v.l.n.r. André Veerman, Albert Schilder, Jan Mühren,
Paul van den Hogen, Piet Schilder en Thoom Veerman

 

 

 

 

 

v.l.n.r. Thoom Veerman, Piet Schlder, Albert Schlder
André Veerman en Jan Mühren

 

 

 

 


"Transfer naar Next One"

Een klas hoger op de "Don Bosco" zat Albert Schilder (Madoet) en ik kwam met hem in gesprek tijdens een pauze op school. Hij vertelde dat hij drummer was in een bandje dat repeteerde op het Slobbeland bij het bedrijf van zijn vader, Hein Schilder Bouw. Hij had gehoord dat ik ook in een bandje zat en vroeg of ik een keer bij hun wilde komen kijken want hun sologitarist Jan Buys (To) ging over naar “Maddog”.

Toen ik bij hun repetitie kwam was ik meteen geraakt door het sfeertje. Geen basgitarist, geen toetsenist, maar wel een fantastische zanger, Piet Schilder (Vik) en een slaggitarist die alles kon spelen, Paul van den Hogen, een geweldige sologitarist, Jan Buys (To) en natuurlijk Albert Schilder op de drums, waarvan het voetpedaal van de base-drum op de vensterbank stond, m.a.w. die gebruikte hij op dat moment nog niet. Toen Jan Buys (To) vertrok bij Next One werd ik solo-gitarist bij Next One. We trokken al snel een toetsenist (orgelnist, zei Ab Madoet altijd) aan in de persoon van Thoom Veerman (De koe) en de basgitarist werd André Veerman (Dekker) uit een supermuzikale familie. André was een verademing. Een bassist in de band en nog een hele goeie ook. Next One was compleet. We gingen draaien, kregen optredens en werden populair in het uitgaanscircuit van Nederland.

Het management werd gevoerd door Dick Sier (zoon van Henk Sier) en Klaas Leeflang. Zij deden echt alles voor de band om het maar van de grond te tillen. Optredens werden gezocht, boekingen gedaan, public relations voor de groep, noem maar op. Best wel handig voor ons, want alle “rompslomp” eromheen werd door Dick en Klaas gedaan. Hein Schilder (Madoet) deed de boekhouding en hield de administratie bij, terwijl de “vergaderingen” altijd bij Hein thuis waren. Hoewel Hein maar iets ouder dan ons was, was hij als een vader voor ons.

Met Next One gingen we “het land in”. We hadden een muziekstijl die aansloot bij The Cats, de populairste groep van Nederland en de voortreffelijke stem van zanger Piet Schilder leende zich daar uitstekend voor en we speelden dan ook heel wat Catsrepertoire. Daarnaast was Piet ook nog eens een super collega om mee samen te werken. Het is daarom niet zo verwonderlijk dat Piet Schilder (Vik) ook vandaag de dag nog zanger is van de Tribute to the Cats Band. Met zijn stem kan het Catsrepertoire perfect worden vertolkt. Maar ook de singles van Next One zijn door Piet's stem nog steeds prettig om naar te luisteren.

 

Piet Schilder (Vik) en Jan Mühren toen al in één team

Zang/gitaartrio "Imagine"

 

Omdat ik eens wat anders wilde, heb ik met mijn toenmalige vriend Jan Tol (Nonnie) en Wil Schilder (Vik) een zang/gitaartrio opgericht. Wij repeteerden in de kantoorruimte van plaatwerkindustrie Tol. We speelden alledrie gitaar en zongen ook alledrie. Veel nummers werden dan ook driestemmig gezongen. We kozen een repertoire waarbij we alledrie onze inbreng hadden. De nummers werden zorgvuldig uitgezocht. Om een paar voorbeelden te noemen: "The losing end" van Neil Young paste bijvoorbeeld perfect bij het stemgeluid van Jan Tol (Nonnie) en "A horse with no name" van de band America kon maar één man perfect zingen en dat was Wil Schilder (Vik) en aan mij werd het nummer "Imagine" van John Lennon toebedeeld. Na een optreden in het Pius X gebouw waren de mensen zo enthousiast dat we de smaak te pakken kregen en een drummer aanstelden. Dat werd Adelbert Smit (Pitjes). Maar we waren nog steeds een band met drie gitaren en een drumstel. We hebben een supertijd gehad met elkaar. De naam van de groep was “Imagine”.

 

v.l.n.r. Jan Tol, Jan Mühren en Wil Schlder (Vik)

 

Uitreiking eerste exemplaar "Yesterday's memories"
aan de ouders van onze vriend en manager Dick Sier

 

Foto tijdens "afscheid van The Cats" in Purmerend

 

"Next One" 1975
achter v.l.n.r. Piet Schilder, Jan Mühren en Nico Tol
onder v.l.n.r. Albert Schilder en Thoom Veerman


"Terug naar Next One"

 

Na ongeveer een jaar keerde ik echter terug naar Next One en daar heb ik op platengebied de grootste successen gehad. Onze eerste single, die op het CBS label werd uitgebracht, was een lied ter nagedachtenis aan onze helaas veel te vroeg overleden manager Dick Sier. Het overlijden van Dick was een flinke aderlating voor de groep. Hij was echt de grondlegger en inspirator van de band. Het eerste exemplaar van de single “Yesterday's memories” werd dan ook uitgereikt aan de ouders van Dick.

De plaat haalde een nummer 2 notering in de tipparade, net geen top-40 notering. Dat was wel jammer.

Na enige tijd maakte André Veerman plaats voor Nico Tol. Nico was een top sologitarist en omdat mijn spel stukken minder was op de sologitaar werd ik basgitarist van de groep. Drummer Albert Schilder verliet de band en zijn plaats werd ingenomen door Wim Jonk (Kirrie), een goeie drummer met een zeer strak ritmegevoel. Wim heeft later het drummen tot zijn vak gemaakt en speelt nog steeds in de allround-band “De Kleintjes Pils”.

Optredens gedaan in zowat elke plaats in Nederland; wij waren een veelgevraagde groep, hadden een mooi repertoire en wilden de mensen gewoon vermaken met in onze ogen goede muziek. Overal in Nederland hadden we fans. Er was zelfs een hele groep trouwe fans die ons overal in Nederland volgde. Deze uit Noord-Holland afkomstige groep fans was echt fantastisch, zij zorgden nooit voor overlast en waren altijd enorme sfeermakers tijdens onze optredens.

Wij hadden ook een hele goede sfeer onderling en dan heb ik het over de hele groep die week in week uit op pad gingen om op te treden, dus ook alle roadmanagers. Die waren onvervangbaar. Wij reden altijd met zijn allen in een bus door het land. Dat was echt lachen. Fantastische roadmanagers hadden we; bijv. Lex Pelk, Jaap Zwarthoed (de Beer), Co Appelman, Wim Schilder (Nivo), Jan Schilder (Kloon), in de beginperiode Piet Schilder (Vik, viscentrum Zeestraat, neef van zanger Piet), Evert Sier (Potter), Gerrit Reurs, Peter Reurs en ik zal er ongetwijfeld een aantal zijn vergeten die gigantsch veel werk voor Next One hebben verricht.

Er volgden in die periode nog vele singles waarvan er een aantal de top-40 haalde, zoals “Little spanish sailor”, 5 weken in de Top-40 met als hoogste notering een verdienstelijke 21-ste plaats. Ook haalden wij met dit door Henny Vrienten van “Doe Maar” geschreven nummer de top 10 van Duitsland. Toen ik de groep al verlaten had om een trio op te richten, werd de grootste hit gemaakt die de groep heeft gekend, een Cats-medley genaamd “Cats forever” die maar liefst 8 weken in de top-40 verbleef en een topnotering behaalde ( 3e plaats). Zie voor alle singles in die periode ook het hoofdstuk "discografie".

 

"Fiësta"

 

In 1978 verliet ik samen met Thoom Veerman (De koe) Next One en wij vroegen Albert Schilder, die reeds enige jaren daarvoor uit Next One was gestapt, om samen een feestband op te richten. Dat werd Fiësta waarmee wij een hele mooie tijd tegemoet zouden gaan. Mijn vrienden Thoom Veerman op toetsen (zeer muzikaal, met veel gevoel voor mooie arrangementen) en Albert Schilder op drums en ikzelf op gitaar en zang.

Thoom Veerman heeft in de loop der jaren in de muziekwereld van Volendam zijn sporen dubbel en dwars verdiend. Hij heeft in diverse bands gespeeld. Om te beginnen speelden wij samen in Next One. Wij waren naast collega's in de band ook grote vrienden van elkaar. Als je mij zag, dan zag je Thoom, en andersom. Daarna speelden wij met elkaar in Fiësta en Thoom heeft na de periode met Fiësta nog vele successen beleefd in all-round-bands als de Ryvo's (zeer populair in de jaren 80) en later Emotion. Dit waren toonaangevende bands in Volendam en niet alleen op het gebied van bruiloften en partijen, maar ook op drukbezochte dansevenementen. Vandaag de dag speelt Thoom samen met Michel de Haan in de allround-band "Dos Chicos" Na circa twee jaar verliet Thoom Veerman de groep en werd op toetsen vervangen door Ab Tuyp (Pet).

Albert Schilder was in de begnjaren de grote inspirator van de groep; kreeg het zingen onder de knie en deed dit zeer verdienstelijk. Maar ook organisatorisch was het een onmisbare schakel in de groep. Alles, maar dan ook alles regelde hij. Hij regelde het vervoer, regelde de optredens, was spreekstalmeester van de groep, onderhield de contacten met de zaalhouders of de bruidsparen en altijd met een onnavolgbaar gevoel voor humor. Albert zingt nog steeds de sterren van de hemel in de "Tribute to the Cats Band" als meester van de 2e en de "hoge" stemmetjes. Toen Albert de groep verliet werd Dirk Sier (Dronken) zijn waardige opvolger, maar ook na het vertrek van Ab bleef hij op de achtergrond bezig om, vooral met de kermissen, van alles te regelen. Over Ab en Dirk later meer.

 

Ab Tuyp (Pet)

Met Ab Tuyp (Pet) begon de trein "Fiësta" op stoom te komen.
Spelen met Ab was een feest op zich. Ab had zo'n gigantische inbreng in het muzikale gedeelte van Fiësta dat het een genot was om er naar te kijken en te luisteren. Alles bespeelde hij; van piano tot synthesizer, van accordeon tot stringensemble, tot de gitaar aan toe. Als je je ogen dichtdeed leek het ook alsof we een bassist in de band hadden. Met Ab in de groep kregen we het voor elkaar om van de kermissen in de Jozef een "tiener-voor-de-deur-lig" evenement te maken. We kregen échte fans.
Enorm gedreven met een super gevoel voor humor en met zijn humor ook zeer sfeerbepalend. Het was daarom niet alleen heel hard werken, maar het was ook gewoon gezellig onderling.
En alles wat ik "liet liggen" op de gitaar vulde Ab moeiteloos met het keyboard op. Ik hoefde alleen te zingen, het instrumentale gedeelte (orkest) was voor rekening van Ab.

Wekelijks de muziek op een feest/bruiloft en af en toe een “uitstapje” naar Duitsland. We speelden dan altijd in Bad Bertrich en in Kröv an der Mosel, een stadje tussen Cochem en Trier. De organisator was Michael Richey, een Duits jeugdkampioen bij het judo.

Een bittere pil voor Fiësta was dat Ab Tuyp er in 1988 mee ophield. We konden gelukkig een vervanger vinden in de persoon van Jan Keizer. Jan werd de opvolger van Ab. Ik prijs me zeer gelukkig dat Ab Tuyp tot op de dag van vandaag nog steeds een van mijn beste vrienden is, die altijd voor iedereen klaar staat en waar je altijd een beroep op kan doen.

Wat hebben we een leuke tijd gehad en wat was het niveau qua muzikaliteit hoog. Fiësta heeft altijd de beste instrumentalisten gehad die het dorp rijk is. Het was met elke formatie genieten, maar ik zei al, het was hard werken, een bruiloft moest voor iedereen die de bruiloft gaf het mooiste feest van hun leven worden en wij deden dan onze uiterste best om dat zo goed mogelijk voor hun te verzorgen. Ik durf hierbij te zeggen dat dit met volle overgave gebeurde. De “gasten” op het feest deden de rest.

We hebben met Fiësta ook enkele singles gemaakt waarvan wij dachten dat deze de feestvreugde wel zouden verhogen, zoals “La musica”. Met “De vrolijke koster” zijn we zelfs nog een keer op T.V. geweest, in de “5-uurs show” gepresenteerd door Catherine Keyl. Dat was echt lachen. We presenteerden ons als de enige band in de wereld die niet beroemd wilde worden. Heel apart, maar wij waren gewoon tevreden met de gang van zaken zoals het destijds ging.

Daarna nog c.d.'tjes uitgebracht, vaak geschreven door Jan Keizer zoals “Ma bella signorita” “La romance” en als laatste bij ons afscheid in 1994 het lied “Fiësta forever”, een cover van “Rock and roll kids”. In Fiësta forever bedankten we al onze fans. 17 “kermissen” hadden we er op zitten in hèt kermiswalhalla van Volendam “De (koninklijke) Jozef”. Bekend was onze “maandag van kermis”, een waar spektakelstuk, ieder jaar weer. Omdat onze geluidsinstallatie in die tijd tekort kwam om een dergelijk evenement te spelen speelden wij ieder jaar op de geluidsinstallatie van BZN. Eén van mijn grootste muziekvrienden aller tijden, een man waar wij altijd een beroep op konden doen, Cees Daalder uit Watergang, zorgde er dan ieder jaar voor dat het geluid perfect afgeregeld stond, dus dan stonden we al met 1-0 voor, want over het geluid hadden we niet in te zitten. We werden ieder jaar overladen met bloemen en cadeaus van onze fans. Betere en mooiere fans als die van Fiësta waren er niet. Zij zorgden ervoor dat wij enorm veel plezier hadden in de optredens.

Veel werk hadden we; erg veel werk en de toenmalige manager van De Jozef, Hein Bond, zorgde daar ook voor een groot gedeelte voor. Hein claimde zelfs de oprichter te zijn van Fiësta. We hebben veel aan Hein Bond te danken gehad. Hein is ontzettend belangrijk geweest voor het succes van De Jozef (verder uitgebouwd tot een prachtig theater/ evenementengebouw door de huidige manager Johan Bond), èn het succes van Fiësta. Hij durfde het aan om drie jongens in de leeftijd van 22, 23 jaar de muziek op de kermis te laten verzorgen in het belangrijkste kermisgebeuren in Volendam.
Wij kregen in die periode steun van een rasmuzikant, die ons "wegwijs" maakte in het kermisgebeuren in De Jozef. Onze band werd de eerste jaren van de kermissen in De Jozef versterkt met top-saxofonist Henk Fraaij uit Oostzaan. Henk had al jaren ervaring met het spelen van kermissen en dat was voor ons een gigantische steun in de rug. We hebben veel van hem opgestoken. Toen we Henk voor het eerst vroegen om met ons mee te spelen zei hij direct "ja". "Moeten we eerst niet even repeteren?" vroegen wij nog. Maar Henk's antwoord was: "Welnee man, als je mij de toonsoort "opgooit", dan "fiets" ik wel mee"........ Een absolute muzikale vakman. Henk heeft 3 jaar meegespeeld met Fiësta.
In september 1994, op maandag van kermis hielden we ermee op, na 18 jaar Fiësta was het genoeg..........



 

 

 

 

 

 

Ab Tuyp, Jan Mühren en Dirk Sier

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ab Tuyp (Pet) entertainer pur sang

 

 

 

Dirk Sier, Jan Keizer en Jan Mühren

 

 

Fiësta had de beste fans van de wereld

 

 

Genieten van een bos bloemen
In het midden saxofonist Henk Fraaij uit Oostzaan

 

Dirk Sier geconcentreerd in actie

"Dirk Sier"

Dirk had een carrière achter de rug als tamboer in het landelijk bekende tamboerkorps van Volendam. Dirk werd als solo-tamboer vaak eerste van Nederland en dan moet je heel wat in je mars hebben. Hij had meer bekers en trofeeën in huis staan dan Real Madrid. Toen Albert de groep verliet dienden vele drummers zich aan om zijn plaats achter het drumstel in te nemen, maar ik koos voor Dirk. Wij kenden elkaar vanaf zeer jonge leeftijd, liepen samen 4x in de week met ons voetbaltasje naar het voetbalveld. Ik weet nog dat ik altijd trots was dat Dirk bij ons thuis kwam om me op te halen voor de trainingen van de pupillen en aspiranten waar we toen in speelden en voor de wekelijkse voetbalwedstrijd op zaterdag. Als mijn vader dan vroeg aan mij of Dirk een beetje kon voetballen, dan antwoorde ik vol trots dat hij topscorer was van ons elftal met 61 doelpunten. Dat was ook zo, hij schoot de ballen er van alle afstanden in. Ik weet nog te herinneren dat zijn vader Dirk kwam kijken toen wij in het stadion van FC Volendam speelden, op het hoofdveld. Er zat één man op de tribune, dat was Dirk's vader en Dirk kreeg een gulden voor ieder doelpunt dat hij maakte. Nou dat heeft Dirk sr. geweten. Dirk maakte er 7, kreeg 7 gulden uitbetaald en in die tijd was dat bijna een weekloon.......... Bij de volgende wedstrijd werd Dirk's gage per doelpunt verlaagd naar een stuiver........

Toen Ab Tuyp en ik Dirk vroegen voor Fiësta had hij echter nog nooit achter een drumstel gezeten. Hij heeft dit kunststuk geleerd in 9 maanden tijd; dag in dag uit sloot hij zich op in een huisje op het Slobbeland om het drummen onder de knie te krijgen en dat lukte hem gewoon. Hij groeide uit tot een zeer waardevolle drummer. Ik wilde op de eerste plaats plezier hebben in het spelen in een band en met Dirk “in huis” was dat al bij voorbaat gewaarborgd. Dirk was, is en blijft mijn vriend, steun en toeverlaat. Samen met zijn vrouw Griet zijn wij al sinds jaar en dag vrienden van elkaar. Zonder Dirk ga ik voor optredens de deur niet meer uit, want als ik ga optreden zeg ik altijd “we” en daar bedoel ik dan Dirk en mijzelf mee. Ik treed niet solo op, maar “we” treden op.

 

"Jan Keizer"

Vanaf 1988 speelden we in de volgende en laatste formatie: Jan Keizer, een werkelijke virtuoos op de toetsen, Dirk Sier op drums en ikzelf op de zang en gitaar. Dit was weer puur genieten, zowel muzikaal als qua sfeer.

Jan Keizer is een fantastisch mens om mee samen te werken, erg rechtvaardig, altijd eerlijk en sportief en een super humor. En dan nog één van de beste toetsenisten èn accordeonisten van Volendam, nee, van Nederland. En die man speelde in onze groep. Een man die zijn sporen reeds lang had verdiend in de muziek, was gastmuzikant bij de tournee van The Cats. Als je wordt gevraagd om als muzikant op te treden bij de populairste band van Nederland, The Cats, dan moet je heel wat in je mars hebben. Een perfectionist; wij waren heel trots toen hij “ja” zei toen Dirk en ik hem vroegen om bij Fiësta te komen spelen. Na Ab Tuyp hadden we wéér een grootheid op toetsen. Vandaag de dag is Jan naast leraar op het Don Bosco College ook dirigent van het grote Vincentiuskoor van Volendam. Dan moet je wel heel wat in je mars hebben.

 

 

 

 

Jan Keizer, ook een veelgevraagd accordeonist "live" en als studiomuzikant

 

 

 

 

 


 

 

 

Albert Schilder (Madoet) in actie bij de
"Trbute to the Cats Band"

 

 

 

 

 

Geconcentreerd tijdens een optreden

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Op levensgroot beeldscherm in De Amsterdam Arena

 

 

 

 

 

 

 

 

"Solo"

Na een 5-mans formatie (Next One) een 3-mans
formatie (Fiësta) nu een 1-mans formatie (solo).

 

"Albert en Hein Schilder (Madoet)"

De solo-carrière werd “van de grond getild” door vrienden van het eerste uur Albert Schilder en broer Hein Schilder jr.. De vriendschap met Albert loopt als een soort rode draad door mijn leven heen; hij was het die me in de muziekwereld introduceerde, we speelden samen in Next One, in Fiësta en daarna werkte hij (en broer Hein jr.) keihard aan de solo-carrière. De plannen lagen er al lang om iets in die richting te gaan doen, maar het werd uiteindelijk september 1994 na de periode Fiësta voordat met het solo-gebeuren kon worden gestart. Vol enthousiasme gingen Albert en Hein er voor. Alles uit de kast, kosten nog moeite werden gespaard om het tot een succes te maken. Aan Hein konden we alles aan kwijt als er iets geregeld of gedaan moest worden. Met Albert reed ik het hele land door om gratis optredens te verzorgen om maar in het “circuit” terecht te komen. Albert ging altijd met me mee en onderhield in de tussentijd de contacten. Eens in de zoveel tijd kwamen we bij elkaar om de resultaten te bespreken. Het moest en zou lukken om een plaatsje te verwerven tussen de “grote” jongens of tussen de iets minder “grote” jongens. Zij hebben er echt alles voor over gehad om dit tot een succes te willen maken. Er werden twee albums gemaakt, één in de Ivory Tower Studio in Bornerbroek waar componist, arrangeur en tekstdichter Fred Rootveld eigenhandig een album maakte waarbij hij ook nog eens alle instrumenten zelf inspeelde. Het album heette “Heartache” en werd gelanceerd eind 1994. Fred is o.a. bekend als tekstschrijver èn acteur van “Drents Plat” en “Westfriesland Plat” waarmee hij met een gezelschap door het land toert en overal volle zalen trekt. Hij zette zich volledig in voor het product maar het kwam niet echt van de grond. Het was wel onze eerste stap naar een bepaalde landelijke bekendheid en daar heeft Fred zeker zijn steentje aan bijgedragen.

 

Het tweede album kwam voort uit gesprekken die manager Albert Schilder voerde met de drummer van BZN Jack Veerman.
Jack's broer Cor heeft een studio achter zijn woning, waar het album “All my life” werd opgenomen. Het album bevatte eigen nummers (van o.a. Kees Plat (Schien) en merendeel covers, waaronder “Candida”, “Ten guitars”, “Sweet september”. Er werd een single uitgebracht, geënt op de Olympische Spelen van 2000 in Sydney: “Sail down to Australia” een nummer dat de leader werd van het radio-1 programma “Radio Olympia” een programma waar Herman van de Velde de muziek voor selecteert. Luisteren naar een programma waar Herman van de Velde de muziek voor selecteert is een genot, hij heeft zo'n apart goede smaak van muziek en een goed “oor” voor toekomstige hits.
Het album werd uitgebracht door Sony Music MM en de grote inspirator hierachter was een hele grote meneer in de muziekbranche: Will Hoebee.
Met “Sail down to Australia” heb ik een tv-optreden gedaan in de Staatsloterijshow. In deze Staatsloterijshow was ik te zien samen met grote namen als Lee Towers, Jan Keizer van BZN en City to City (The road ahead).

Cor Veerman (dekker) heeft een werkelijk schitterend album afgeleverd waar ik enorm trots op ben. Heel prettig gewerkt met Cor en Marie en het resultaat was “skitterend”. Vele vrienden hebben daar een bijdrage aan geleverd; arrangeur van het project was Hans Hollestelle die ook het inspelen van de instrumenten voor zijn rekening nam.

Mijn vrienden Piet Schilder, Albert Schilder, André Veerman en Nico Tol hebben veel koortjeswerk verricht en mijn kinderen Gery en Johan zongen ook mee op één van de nummers.
Het eerste exemplaar werd aan mij overhandigd door niemand minder dan Jan Smit en vele prominente artiesten waren bij die uitreiking in Hotel Spaander aanwezig.

Ook met de optredens, waarvoor grotendeels Ria Schaap van boekingskantoor “Nightingale Productions” uit 't Zand verantwoordelijk was, ging en gaat het nog steeds uitstekend. Ria heeft alles over voor het welzijn van haar artiesten. Ik heb graag met haar samengewerkt. Ze hield rekening met de wensen en gevoelens van al haar artiesten. Gewoon een uitstekend bemiddelingsburo voor artiesten.
Leuke optredens, waarbij ik zelfs een keer in de “Amsterdam Arena” mocht staan en in totaal 7 keer in “Ahoy Rotterdam” als onderdeel van een showprogramma met diverse grote namen.

Samen met Hans Wennekes, een producent van TV- en Radioprogramma's hebben we diverse clips opgenomen in het mooie Griekenland, waarbij we de eilanden Corfu, Lefkas en Parga (op het vasteland van Griekenland) hebben aangedaan. Later zijn Hans, Pauline en ik nog een keer samen met de crew van de Staatsloterijshow onder leiding van Jan van Doorn op Curacao geweest voor het opnemen van een special en heel leuk was de trip, met daarin ook een special, naar Kos (Griekenland) met Olympia Reizen op hun jubileumfeest. Daar heb ik vor het eerst kennis mogen maken met Amanda en Rob van der Poel, directeur van Olympia Reizen uit Beekbergen.

 

"Han Wellerdieck"

 

Ook heel belangrijk was in de beginperiode van het solo-gebeuren de bijdrage van Han Wellerdieck; één van mijn favoriete zangers. Hij zong het Nederlandse repertoire met zo'n apart mooi stemgeluid dat het mij direct opviel en raakte. Han heeft zich met hart en ziel ingezet om mijn solo-carrière van de grond te tillen door adviezen te geven op het gebied van live-optredens. Hij was het ook die ons in contact bracht met producer Fred Rootveld. Han Wellerdieck zelf heeft meer dan 20 albums op de markt gebracht. Ook heeft hij vele hits op zijn naam staan, waaronder top-40 hits als “Bandolero”, “Achter de heuvels”, “Soms is er dit en dan weer dat”, “Lieve An”, Ouwe huis” etc. Ook de live-optredens van Han waren een genot om naar te luisteren en te kijken; hij was niet alleen zanger maar ook entertainer. Het was dan ook heel jammer dat hij om gezondheidsredenen een aantal jaren geleden zijn carrière moest beëindigen.
Hij heeft mij enorm op weg geholpen en van adviezen voorzien waarvoor ik hem zeer dankbaar ben.

 

Groot zanger/entertainer Han Wellerdieck

 

Met Jaap Veerman (Corn) tijdens
het Concert van de Eeuw

 

 

"Concert van de eeuw"

Ook de deelname aan het “Concert van de Eeuw” in Volendam, met alleen Volendammer artiesten met een zekere historie heb ik als zeer leuk ervaren. Dit concert werd georganiseerd in het kader van de Rabobank 100 jaar, waarbij alle grote artiesten uit Volendam een aantal nummers ten gehore brachten. Dit concert werd gehouden in sport/evenementenhal De Opperdam in Volendam voor twee maal 2500 man publiek.

Dus samen op één podium met o.a. Piet Veerman (Koster), Cees Veerman (Poessie), Jaap Schilder (Koster), Klaas Veerman (Dekker), BZN'66, de gebroeders Thomas en Cees Tol, Specs Hildebrand, Jaap Veerman (Corn) Jan Keizer, Jaap Sombroek (Lood) Kees Tuip (Bokkie), Maribelle, Harmen Veerman (Poessie) Kees Schilder (Nor), Siem Schilder (Polly) Annie Schilder en vele andere topartiesten en muzikanten, een rijke Volendammer historie dus. Alleen jammer dat de huidige BZN en Jan Smit er niet bij waren op die avonden in november 2004. Van het concert is een DVD-registratie gemaakt.

"Jesus Christ Superstar"

Bij de uitvoeringen van het spektakelstuk van 2005, de musical “Jesus Christ Superstar” met de muzikale leiding in handen van Thomas Tol ben ik gevraagd om deel uit te maken van het bandkoortje. Samen met kanjers als Jan Molenaar (Luns) George Lautenschütz, Annie Keizer-Kras, Ria de Boer en Candy Mühren vormden wij het koortje dat was ingedeeld bij de begeleidingsband welke bestond uit leden van BZN'66, Thomas Tol, Cees Tol, Johan te Riele, Klaas Tuip (kap), Peter Schilder (kos) en Gerrit Woestenburg (in de editie 2007 uitstekend opgevolgd door John Schilder) aangevuld met Michael de Hont en Jaap Bont (drum) op toetsen.

Dit was werkelijk een unieke ervaring waarbij we in de ene verbazing na de andere vielen. Zangers en zangeressen als Edwin Zwarthoed (Jesus) Jan Dulles (Judas) Kees Nor (Kaïfas) Martine Bond (Maria Magdalena) Saul Jonk, met mijn moment uit de musical: "he's a craze...."(Annas) Kees Tol Parre (Herodus) Piet Karregat (in editie 2007 opgevolgd door Karel Lautenschütz), Jan de Boer, Harmen Veerman (Pilatus), de onvolprezen apostelen, het koor van Jan Hoogland, alle danseressen, de soldaten, de figuranten, èn alle mensen achter de schermen…….. je kon je ogen en oren niet geloven, wat een talent en wat een feest om mee te werken. De fantastische licht- en geluidstechnici, waaronder mijn eerdergenoemde vriend Cees Daalder, zetten een perfecte sound neer, maar ja, een makkie voor Cees natuurlijk want die had maar één schuif in de gaten te houden..........microfoon nummer 5......
Verdere woorden overbodig want die schieten te kort. Alles onder de bezielende regie van Henk Mühren en Albert Hoekstra, een project van de Culturele Raad Volendam. Bedankt Nico Brinkkemper, je bent een culturele Topper.

 

Actiefoto musical "Jesus Christ Superstar"
met Volendammer cast

Tijdens "Concert van de Eeuw" ( November 2004 Opperdam)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Optreden tijdens het traditionele "zootje eten"
(een typisch Volendammer gerecht met paling)

 

 

 

 

 

 

 

 

Publiciteitsfoto

 

 

 

 

 

"Overige wetenswaardigheden"

 

Ook aardig zijn de bijdragen als zanger van commercials. Vele bekende t.v. – en radiocommercials zijn door mij ingezongen. Ze worden waar ook ter wereld uitgezonden.

Een duet opgenomen met een van de beste zangeressen van Nederland, Anita Meijer. Dit duet diende als demo voor een eventueel duet met Anita en niemand minder dan Julio Iglesias. Ik moest voor de demo de partij van Julio Iglesias inzingen. Deze demo is naar Julio in Amerika opgestuurd om als voorbeeld te dienen. Moet je nagaan, mijn stem op de c.d. speler van Julio.... Op de een of andere manier is het duet van Julio en Anita Meijer nooit doorgegaan. Het was wel een dijk van een nummer. Jammer dat het nooit is uitgebracht, want het was in mijn optiek geheid een hit geworden.

 

"Leeuwarden"

In september 2001 werd er een fantastisch initiatief ontplooid door de inwoners van Leeuwarden om geld in te zamelen voor de slachtoffers van de cafébrand in Volendam van 1 januari 2001.
De grote man achter dit initiatief was Ben Janssen, die met zijn crew zoveel mogelijk geld wilde inzamelen om de getroffen jeugd te ondersteunen. Op het grote plein van Leeuwarden heb ik daar opgetreden samen met grote namen als de uit Marssum afkomstige zanger Piter Wilkens, een begrip op zanggebied in Friesland, de Kast en enkele acteurs uit de t.v. serie Big Brother. De presentatie was in handen van acteur Joost Buitenweg. Fantastisch om te zien hoeveel de organisatie van dit evenement er voor over had om het initiatief te laten slagen. En het werd een geslaagd evenement waarvoor wij Ben Janssen voor altijd dankbaar zijn.
Ben was destijds één van de drijvende krachten van ziekenhuisomroep Leeuwarden en momenteel actief als programmamaker van RTV Hattem.

 

"Kreta en Kos"

In 2005 een week doorgebracht op Kreta met het World Master Team, een gezelschap dat zich inzet voor goede doelen waaronder Villa Pardoes en opgetreden met o.a. Albert West en Arno Kolenbrander. Samen met o.a. de ex-voetbalinternationals René en Willy van de Kerkhof, Hugo Hovenkamp, Michel v.d. Korput, Leo van Veen, Hans Suiker (record-international met meer dan 100 interlands, maar helaas…….geen enkele officieel erkend), Twan Scheepers (Twan way wind), Richard Goulooze een hele mooie week beleefd. Supergezellig, waarbij alles perfect was geregeld door organisatoren Willy en René van de Kerkhof en natuurlijk Suzan en Dies de Korte.

In mei 2005 een hele leuke trip gemaakt met directie en personeel van Rabobank Loenen, Beekbergen en Hoenderloo; een fantastische week besloten met een feest in het Kypriotis Hotel nabij Kos-Stad. Ook weer een geweldige ervaring, waarbij de organisatie in handen was van mijn grote vriend Rob van der Poel van Olympia Reizen (o.a. de Griekenlandspecialist).

Een werkelijk perfect georganiseerde reis voor de medewerkers van Rabobank BLH, onder leiding van Gerrit Woudenberg en zijn “crew”, een vreselijk leuke groep mensen waar ik veel plezier mee heb gehad. De groep onderling ook want het was in één woord fantastisch. Een topsfeertje. Na de vakantietrip stond de productie bij de filialen van Rabo BLH op een lager pitje dan normaal want volgens mij wordt er nog steeds over nagepraat.

 

"Als studiozanger"

Ook in zowat alle platenstudio's in Nederland heb ik wel gestaan en dan als achtergrondkoortje bij diverse artiesten. Maar ook in Volendam weten ze mij te vinden als ik weer eens bij de opname van een cd de “achtergrond” moet verzorgen. Er gaat bijv. geen “kermishitfestival Volendam” voorbij of ik ben wel ergens te horen als 2e stem. Ik vind het gewoon leuk om te doen. Zo heeft op één van mijn cd's wel eens het achtergrondkoortje van Frans Bauer gezongen en op een andere cd de alom bekende Jodi Singers. Wat een vakmensen. Werkelijk de top van Nederland. En dat hoop ik te benaderen als ik ergens een achtergrondstem moet inzingen.

"Toen, Nu & Later"

In mei 2007 is er een nieuw album op de markt gekomen met daarop liedjes uit het heden en uit het verleden. Liedjes die te boek staan als tijdloos, zoals Als de dag van toen, Het dorp, Suzanne en Café biljart en liedjes die zijn vertaald uit het Engels. Prachtige teksten zijn er geschreven door mijn zoon Johan Mühren, samen met Danny Theunis, door Jaap Schilder de Witte en Jan Dulles van 3JS en een lied is geschreven door mijn in 1992 overleden vader. Medio jaren 80 heb ik eens aan mijn vader gevraagd of hij van een aantal van de mooiste songs van John Denver een Nederlandse tekst wilde maken en hij heeft 6 prachtige teksten geschreven op liedjes zoals I'm sorry, Calypso, Fly away en nog een aantal andere songs van John Denver. Ik heb het lied "I'm sorry hiervan op het album gezet en dan heet het "Sorry" (nummer 6 op het album). Het album is geproduceerd door Jaap Kwakman van 3JS, terwijl bij de opnames ook altijd Jaap de Witte en Jan Dulles aanwezig waren om bruikbare tips te geven. Jaap Kwakman heeft alle gitaarpartijen ingespeeld terwijl Gregor Hamilton, uit de begeleidingsband van Jan Smit de pianopartijen voor zijn rekening heeft genomen. Ook enorm trots ben ik op het feit dat mijn zoon Johan twee prachtige teksten heeft geschreven samen met Danny Theunis. Het is een prachtig album geworden met relaxte nummers die inmiddels heel goed is ontvangen bij de radiozenders in het land. De totstandkoming van het album heb ik in het geheel te danken aan Hein Molenaar van "Molenaar & Zwarthoed Adviseurs B.V." in Volendam waar ik ook werkzaam ben, want die heeft de aanzet gegeven tot het maken van dit prachtige album; dus een speciaal woord van dank aan Hein Molenaar. Ik hoop dat veel mensen plezier beleven aan het album "Toen, Nu & Later".