Wanneer we het hele regiment zo kranig zien marcheren,
dan staan de meisjes, 't is bekend, heel schalks te kokketeren.

Zo defileert de hele troep waarvan de magen jeuken,
na fijne rats of erwtensoep van kokkie in de keuken

Ze lopen keurig bij elkaar, de tamboer roert de trommel.
De jonkheer X. van Wassenaar, naast Krelis Biet uit Bommel.

't Verwende zoontje, juist zo een van "Mensen, alle zielen" ...
trappen ze vooraan op zijn teen, van acht'ren op z'n hielen.

En Hein de Kikker die loopt schuin, klaagt bleek van wintervoeten
zijn slapie ziet toevallig bruin van al z'n zomersproeten.

En zo marcheert de troep voorbij, een schare uitgelezen
Elk die ze ziet, roept trots en blij: "Ons leger mag er wezen!"

November 1939, tekst: Jacques van Tol, muziek: Pim de la Fuente, gezongen door Piet Muyselaar

Die koe is rein en zindelijk, geen onvertogen spatje.
Zij wordt geregeld uitgelaten op het duivenplatje.
Zij slaapt 's nachts op een trijpen Louis Quinze canapé
de kattenbak op 't nachtkastplankje, da's voor de sanité.

Refrein

Zij wordt op tijd gestofzuigd en gezeemd, da's voor de motten
en dan gaat ze in 't zonnetje doedeinen en ravotten.
We voeren haar spinazieslaatjes met de kolenschop
en al de ouwe hoeden van m'n zuster vreet ze op.

Refrein

Wanneer er melk moet wezen, klimmen we langs zeven trappen
naar onze koe-fetaria en gaan een pintje tappen.
We hebben melk in overvloed, maar weten niet, helaas
aan welke knop je trekken moet voor boter of voor kaas!
Refrein

 

Van soldaat
tot sergeant,
adjudant,
luitenant,
allemaal zijn smoorverliefd op blonde Mientje.
't Is een blom,
't is een pracht
en zij praat
en zij lacht,
maar niet eentje heeft het tot een kus gebracht.

De sergeant
vroeg haar hand
en de luit
wou eens uit,
en de kapitein stuurt haar vergeet-me-nietjes.
De majoor
die is smoor,
maar aldoor
gaat het mis.
't Is en blijft een stelling die nooit neembaar is.

Deze dagen,
hoor je klagen
en wel duizend dingen vragen,
maar doe niet zo zenuwachtig
en hou je eendrachtig.
De gevaren,
die rondwaren,
zullen Nederland wel sparen.
Geen fanatisme,
hou je optimisme.
Elk die zuchten slaakt,
die sticht maar kwaad,
want ons leger waakt
en staat paraat.
Niets is er wat meer wrijft of wringt,
het kokkie in de keuken zingt:

Wij marcheren,
tirailleren,
of we zitten te dineren.
Als het eventjes kan lijen,
dan slaan wij aan 't vrijen.
Want de meisjes,
kleine sijsjes
hebben liefdesparadijsjes.
Een bankje en een laantje,
's avonds bij het maantje.
Een soldaat vindt gauw een goed gehoor,
hij heeft bij zijn vrouw een streepje voor.
Zij weet een militair heeft moed,
het is een kerel goed doorvoed.

Al het chique,
magnifieke,
overdreven excentrieke,
geënsceneerde in doen en laten,
dat haten de soldaten.
Maar het ronde,
oergezonde,
echt oprecht en onomwonden,
het flinke en verve is het militaire.
Die symptomen vind je in de kuch,
in de rats en bonen weer terug.
Zeg wat je eet, m'n beste vent
en ik weet wie en wat je bent.

 

Terang boelan, terang boelan di kali,
Boewaja Timboel katanjalak mati.
Djangan pertjaja orang lelaki,
Brani soempa dia takoet mati.
Djangan pertjaja orang lelaki,
Brani soempa dia takoet mati.

Ik wil weer gaan naar Insulinde's stranden,
waar 't volle maantje schijnt aan 't zilv'ren strand.
Daar wacht mij 't mooiste meisje aller landen,
wij zijn verbonden door de sterkste banden.
Daar wacht mij 't mooiste meisje aller landen,
wij zijn verbonden door de sterkste banden.

Turf in je ransel
Turf in je ransel
Stroozak is geen mode meer
Turf in je ransel
Turf in je ransel
Flink je kop op, deze keer!
Ieder grijpt je, ieder knijpt je,
Tot je boel behoorlijk zit.
Daar komt ie aan!
Geeft Acht!

Kom nu maar stil gestaan
Want daar komt de generaal
Ziet me die Jager eens aan
Dat had ik ook wel van zo'n vlegel verwacht.
Ik geef je een dag of acht
En als je niet oppast
Dan draag ik je voor voor overplaatsing
En de generaal
Kwam vol pracht en praal
Een prachtige statie achteraan
't Gevolg reed langzaam ons voorbij
Doch niemand drong elkaar op zij
En de 'hooge' was zeer voldaan
En zei dan ook ronduit
Kolonel, je Regiment ziet er frappant en uitmuntend uit.

Vraag niet mijn jongen, dat wat niet gaat.
Vaste verkering, dat is niks voor een soldaat.
Al wat je hebt aan liefde en trouw,
hoort aan het vaderland en niet aan jou!

Er was in 't militaire kamp
een groote consternatie!
Niet meer of minder dan een ramp
bedreigde onze Natie!
De erwtensoep was zwaar mislukt
en ied'reen vroeg bedrukt:

De korporaal zei: Eerst proef ik!
'k Geloof dat jullie dazen!
Hij kreeg de hik en liet van schrik
gauw voor den dokter blazen.
Tot de sergeant kwam van de week,
die vroeg als krijt zoo bleek:

Refrein

En de sergeant-majoor was kwaad,
hij liep rood aan van woede.
Zijn snor stond stijf als prikkeldraad,
het sein: Weest op uw hoede!
Hij knarste eerst een tandenknars
en bulderde toen barsch:

Refrein

De luitenant, geaffecteerd,
zei: '"Wie maakt hier nu mopjes?"
Ik heb de soep geïnspecteerd,
ze smaakt naar Haegsche Hopjes.
Geeft acht, rechts richten..,
kom nou lui, wie tapte deze ui?

 

Refrein

De kapitein, die - plots gewekt
door deze soepaffaire-
een nieuwe krachtterm had ontdekt,
gaf daarvan de première!
Knots-knaldrement!, zoo riep hij luid,
Wie haalt hier zooiets uit?

Refrein

Ten slotte kwam de kolonel,
correct en afgemeten.
Zei: Strafmarcheeren, 't hele stel!
Ik ga in "t Zwaantje" eten!
En sjokkende de heide door,
zong de Compie in koor:

Refrein

Jaantje, hit voor halve dagen,
heeft thans reuze veel te doen.
Niet met werken, o nee, dat 's bijzaak,
maar met 't nieuwe garnizoen:
Want ze heeft linea recta
zeven vrijers al gehad,
van een rooie tot een zwarte,
en van Heel tot Hallef Watt!

Refrein

Ook de H.B.S-er Tommie
zweert bij 't mieters garnizoen.
Hij gebruikt geregeld termen
zooals "slapie" en "rantsoen";
krijgt een militaire houding
als een echte grenadier.
En weet nu voor eens en altijd
wat hij worden wil: "Officier".

Refrein

Tante Lotje, ouwe vrijster,
volgt nu een verjongingskuur.
Ziet ze uniformen naad'ren
kijkt ze plotseling niet meer zuur;
al haar hoop is nu gevestigd,
op een oude kolonel.
Hij is kaal en ook pokdalig,
maar... de man is vrijgezel.

Refrein

Ook met bakvisch Rosalietje
kwam het weldra in de bus,
want een piep jong luitenantje
kreeg haar eerste schucht'ren kus.
En ze bloost bij 't zien van veldgrijs,
heusch ze kan er niets aan doen,
't is de schuld van 't luitenantje,
indirect ... van 't garnizoen. (Refrein)

 

Als zoo'n troep van flinke kerels
langs marcheert over de straat,
voelt Pa zich in hart en nieren
wat je noemt weer echt soldaat;
En Mama ziet welgevallig
naar zoo'n vlotte uniform.
en ze denkt:"Wat stond zoo'n pakje
mijn man vroeger toch enorm".

 muziek: Joop de Leur

De avond valt Hortensia,
het zilv'ren maantje lacht.
Ver weg klinkt een harmonica,
en ik sta hier op wacht.
Ik troost mij met een stillen lach.
't Is morgen Holliday,
want morgen is het Donderdag,
dan eten we haché.

Mijn stroozak is zoo smal en klein,
vol bobbels van het stroo.
Maar ik vraag aan den kapitein,
een bon voor 'n lit jumeau!
Wanneer ik capucijners schrans,
zoo vol van melancholie,
is 't of ik in de spekvetglans
jou bruine oogen zie....

Refrein

Als ik aan de kanonnen sta,
en vuur met zwaar geluid.
Is 't net of mijn Hortensia
haar kleine neusje snuit.
Soms ratelt er een mitrailleur,
dan troost mij inderdaad.
't is net de stem van Tante Trui
die met de buurvrouw praat.

Refrein

Ik heb een avontuur beleefd,
neen, dat vergeet ik niet!
Ik zie iets in de lucht dat zweeft
door ons neutraal gebied.
Ik richt mijn spuit tot vuren klaar,
toen is mijn drift bedaard.
een Nederlandsche ooievaar,
met een oranje staart!
Refrein

Ik ben Kobus Kuch
Kom van Burgerbrug.
Doch beschouw me niet als een sul,
Hoe je 't ook beziet
mensch vergis je niet
want ik ben een beste knul.
En ik dien den Staat
als een goed soldaat.
aan de grens of kust
Zeg maar waar je me lust.
'k Waak voor groot en klein
en trek nooit de lijn
ieder kan dus rustig zijn!

'k Zing m'n leven lang
van: We zijn niet bang!
Als het moed dan vlam ik van moed!
'k Heb een tijd gevrijd
met een keukenmeid.
dus voel ik me goed doorvoed.
's Zondags kip of duif
's Maandags varkenskluif,
's Dinsdags zóó'n homp worst.
En geen dag leed ik dorst!
Heel de compagnie
keek vol jalousie
elken dag naar mijn Marie.

Refrein

Als er één soms zegt:
Een soldaat heeft 't slecht.
Beste man, die weet er van niks van.
Want ik lach voor twee
steeds op de chambrée.
'k Ben zoo zorgeloos als 't maar kan!
't Is van uur tot uur
een gezondheidskuur.
en je word Als vent
Moeders pappot ontwend.
En wat is er nou
schooner dan de trouw,
aan ons fiere Rood-Wit-Blauw.

 

Marie, een meid van melk en bloed
die 't vrijen niet kon laten.
Die had in al haar overmoed
een zwak voor de soldaten.
Een generaal, een koloniaal,
die trouwde ze beslist.
Toen ging ze plotseling aan de haal
met zo'n cavalerist.

En met z'n sabel aan z'n rechterhand
en z'n Marietje aan den and're kant
stapte hij zoo blij van zin
's avonds de keuken in.
Met Marie op z'n knie,
at ie op voor ten minste een pop.

Elk die dat zag
zong dit refrein op slag:

D'r baas, een ouwe heer die vroeg:
"Waar laten ze m'n spullen?
'k Had vroeger altijd toch genoeg,
waar blijven toch m'n bullen?
Niet één sigaar meer in m'n kist,
en ik heb in geen maand gerookt.
Wanneer ik het niet beter wist,
Zou 'k zeggen dat het spookt".

En ons Marietje zeer onschuldig piept,
zei: 'Weet ik veel meneer, ik rook ze niet!
Het spookt me door mijn brein
Ik denk dat er muizen zijn".
Meneer zei:"Geloof maar vrij,
da's een muis met een sabel opzij!"

Raad hoe 't bestaat
Waar één man zoveel laat.

Refrein

Toen ik in de kazerne kwam, toen zei me daar de fourier:
"Doe jij je burgerpakkie uit en kom dan maar eens hier."
Hij gaf me toen allerhande, de hele zaak compleet,
maar toen ik 's morgens wakker werd, toen slaakte ik een kreet:

Er zit niets anders op vandaag, als er geblazen wordt,
dat ik in m'n burgerpakkie ga op 't compagniesrapport.
Sergeant, toe help me uit de brand, dan sta ik niet voor gek,
of maak me dan maar kamerwacht, hou ik me dan gedekt.

Refrein

Ik heb me niet gewassen, want mijn wasblik is gepikt,
tot zelfs de veters uit mijn schoenen zijn op de kop getikt.
En als dat hier niet anders wordt, als dat hier zo maar mag,
dan spijt het me voor 't regiment, maar dan meen ik mijn ontslag.

Refrein