| Onderwerpen | Noorwegen |
|
lesbos [2002] Lesbos [1999]
|
Verslag vakantie Noorwegen en Zweden
Camping Dombas
Grote jager
Muskusos met kalf
De dag begint stralend en we zijn nu snel op pad omdat we immers geen tent hoeven op te ruimen. In het dorpje R?ldal zelf stond ook een Stavkirke die we nog even bezocht hebben. Deze staafkerken werden vroeger in heel Noord Europa gebouwd, maar alleen in Noorwegen zijn er een dertigtal bewaard gebleven. Het principe, dat het tot een staafkerk maakt, zit hem in niet zozeer in de buitenkant als wel aan de binnenkant, die opgebouwd is rond een aantal staanders, waarin de blokhutstijl van de Vikingstijl nog te herkennen is. Na een schitterende tocht, waarbij we maar 150 km afleggen belanden we op een camping even voorbij Voss. We waren daar omstreeks 15.30 langs de weg met nr.13. Langs deze route hadden we een paar mooie watervallen die des te indrukwekkender waren vanwege de neerslag van afgelopen nacht. De camping is gelegen aan een meertje, waarbij we in zuidelijke richting nog veel sneeuw zien liggen op de toppen en op de flanken. In het Voss-massief is een skigebied aangelegd, waarbij de hoogste toppen reiken tot 1412 meter. Op het meertje weinig vogels te bekennen. Een aantal meeuwen vliegt voorbij en op elke camping zitten witte kwikstaarten. Op het meer nog wel een middelste zaagbek. Veel kramsvogels en grote lijsters vliegen rond met hun jongen. Ook is er een familie sijsen aanwezig, die zich tegoed doen aan de zaden van het uitgebloeide gras. Het is zonnig weer en dus gaan we zwemmen in het meer. Verdacht was wel dat we niemand zagen zwemmen. En inderdaad de temperatuur van het water valt ons niet mee, nog geen 15 graden. Na ons even opgefrist te hebben houden we het hier aan de waterkant voor gezien.
Op weg naar Runde, met
nog twee veerpondjes via een prachtige route. Onderweg konden we
geen geld opnemen, banken gesloten, en ook via de geldautomaat lukte
het niet met de Captaincard en Eurokaart. De Visakaart is hier meer
algemeen. Het eiland Runde is tegenwoordig met twee bruggen met
het vasteland van Noorwegen verbonden. Het is ongeveer 6000 ha (6
km2) en heeft een driehonderd inwoners. Via een hotel en twee kleine
campings is dat zomers wel wat meer. Wij hebben ons genesteld bij
meneer Goks?yra op zijn gelijknamige camping met uitzicht op de
Atlantische Oceaan. Het is een minicamping, maar met wat passen
en meten konden we toch vrij gemakkelijk onze twee grote tenten
kwijt. We werden min of meer welkom geheten door een jong stel uit
Friesland. Achter in de hoek zat een aardige Duitse jongeman die
zijn plankstandaard miste. Wisten wij veel. Dat plankje hadden wij
in gebruik genomen. Het probleem was dus snel opgelost. Bij het
opzetten van de tent zag ik de eerste Grote Jagers al vliegen en
ook de Noordse Stormvogels, met de stijf gehouden vleugels, kwamen
over zee langs. Dan begint het vogelaarsbloed sneller te stromen
en dan wil je meer. Na het opzetten van de tent en wat informatie
ingewonnen te hebben bij wat andere vogelaars gingen we na de koffie
op pad. Een honderdtal meters verderop gaat een gemarkeerd pad omhoog
het eiland over. Runde is een steil rotseiland met een hoogste punt
van 331 meter. Globaal kan men het volgende zeggen: We zijn met z'n allen omhoog geklommen en naar de andere kant van het eland gelopen naar de vogelkolonie bij Kaldekloven en Lundeura. Via een touwladder en een steile afdaling kan men tot beneden aan toe in de kolonie komen. Maandag, 1 aug. Jan van Gent 450 Kuifaalscholver
ca 450 Kleine Jager jagend achter
een drieteenmeeuw aan in de haven. van het eiland Dinsdag, 2 aug. 1994 We gingen Runde weer verlaten en nadat we afgerekend hadden bij de campingbaas, die overigens ook goed op de hoogte is van vogelleven, gingen we richting Alesund. Met nog een veerpondje van ± 30 minuten gingen we richting Andalsnes. Onderweg een flinke bui gehad, maar later was het weer weer mooi. Via het prachtige Romsdalen ging het richting Dombas. Door dit dal ligt ook nog de spoorlijn Andalsnes => Dombas en de verkeersweg E69. Vlak voor Dombas vonden we een mooie rustige camping aan een rivier bij Rolstad, waar we ons weer lekker in konden opfrissen. Dinsdagnacht weer regen en koeien bij de tent.
De dag begint zonnig; de
temperatuur van het water is 13,5 graad Celsius wat ons niet weerhoudt
van een lekker bad in het frisse water. Regelmatig komt de oeverloper
langs vliegen en laat z'n kenmerkende roep horen. Rond twaalf uur
is de buitentemperatuur 23 graden en derhalve zitten we gezellig
buiten te koffiedrinken en spelen nog een volleybal toernooitje.
In de middag gaan we via Dombas naar het Nat. park het Dovrefjell.
Dit is sinds 1974 onder bescherming geplaatst en vormt een moerassig
hoogland met enkele hoge toppen waarvan de 2286 hoge Sn?hetta de
kroon spant. Het gebied is 256 km2 groot en is botanisch zeer interessant.
De belangrijkste trekpleister vormde voor ons de Muskusossen die
hier uitgezet zijn en in het wild goed gedijen. Iets voorbij Kongsvold
feldstue konden we de ingang vinden en hebben wandelaars gevraagd
of er ook muskusossen te zien waren. Het bleek dat zij ze bij de
berghut Reinheim, met accommodatie, hadden gezien. Een wandeling
daarheen is 3,5 uur en dat zagen de meesten van ons gezelschap niet
zitten. Durk, Gerard en mijn persoon besloten om het te proberen.
Via een steil pad omhoog door een wilgenstruweel, kwamen daarna
in een zone berkenbos, waarna de boomgroei ophield en de vlakte
begon met links en rechts de bergtoppen. Je loopt als het ware door
een dal met een meanderende rivier als laagste punt. Toen er een
enkele wandelaar ons tegemoet kwam hoorden we dat ze recent nog
gezien waren op ruim twee uur afstand lopen. Ook hoorden we dat
ze middags wat naar beneden kwamen, hetgeen onze kansen deed toenemen.
Even verderop maar weer gevraagd en daar hoorden we nog ruim een
half uur. Wij tuurden de hellingen af met de kijker, maar kregen
ze nog niet in beeld. Wel een tiental rendieren die een sneeuwvlakte
overstaken. Informatie over de Muskusossen. Vroeger rekende men de
muskusossen tot de wilde runderen, maar nader onderzoek, o.a. in
de eiwitopbouw, bracht aan het licht dat ze meer verwant zijn aan
het sneeuwgeit. De afmetingen van kop tot romp 180 - 245 cm. en
een hoogte van 110 tot 145 cm, bij een gewicht van 200 tot 300 kg.
Het _ is ongeveer een kwart kleiner dan het _. De basis van de horens
zijn afgeplat, breed en dik en vormen bij de __ als het ware een
helm die de schedel bedekt. De horens zijn bij de __ ook wat groter.
Het haarkleed van deze dieren is zeer ruig en buitengewoon lang;
op de rug zijn ze zestien cm lang, maar aan hals, borst en achterdeel
wel zestig tot negentig cm. zelfs de uier en balzak zijn behaard.
Zomervacht donkerbruin, wintervacht nog langhariger, donker tot
zwartbruin, verbleekt in het voorjaar tot bruin. Op het Dovreflell
zijn sinds 1932 38 kalveren vrijgelaten. Vijf kwamen al spoedig
om door een lawine en van de rest bleef ook niet veel in leven.
De jonge stieren gingen bij de koekalveren weg, verdwenen en doken
later weer op in Sundalen tussen kudden huisrunderen. Later hebben
de dieren in het Dovregebergte zelf een prachtig, afgelegen dal
ontdekt, Stolsdalen, en daar verblijft nu een kudden van zo'n 75
dieren die daar in verschillende kleine groepjes ronddwalen. Een
gemerkte koe is 35 jaar geworden. De voortplantings-snelheid is
echter laag. Op Ijsland zijn ze ook uitgezet, maar al gauw allemaal
gestorven, evenals in Zweden waar ze aan longontsteking bezweken.
Vroeger werd er veel op gejaagd vanwege hun pels. "Als men
de huid van een muskusos aan heeft, kan men zelfs aan de Noordpool
niet doodvriezen", schreef de poolvorser Alwin Pedersen. Na
de Ijstijd hebben de dieren zich meer teruggetroken, zodat het tot
1869 duurde voordat men ze weer ontdekte. Toen brak er voor hen
een slechte tijd aan: de Hudson Bay Company verkocht tussen 1888
en 1891 5408 huiden van muskusossen. Zij zijn namelijk de pooldieren
die men het gemakkelijkst kon neerleggen, omdat ze wanneer ze zich
bedreigt voelen, een cirkel vormen met de koppen naar buiten en
de jonge dieren en kalveren in de binnen cirkel. Dit werkt prima
in natuurlijke situaties, wolven, maar niet tegen mensen met geweren.
Thans komen ze ook nog voor in Canada en Spitsbergen. De muskusgeur
in parfums is tegenwoordig afkomstig van het Muskushert. Vrijdag, 5 augustus Opgebroken met een niet geheel droge tent. Het was onderweg soms regenachtig, dus hebben we een hut genomen, 12 km voorbij Lillehammer. De kinderen werden achter elkaar ziek, waarbij Richard de spits afbeet. Wij, Akkie/Otte/Gerard/Nynke zijn nog even naar Lillehamer geweest, maar daar werd Gerard erg misselijk. Tjalling kreeg het 's avonds te pakken en Nynke de volgende dag in Hamar. Vandaag 130 km gereden bij zonnig weer. Zaterdag, 6 aug. Om tien uur reden we weer richting Hamar waar we de stad hebben bekeken en ook nog hebben gewinkeld in Hamar, waar nog veel souvenirs te koop waren van de Olympische winterspelen. Ook hebben we het Skipet, het Vikingschip, bezocht. Het trekt nog steeds toeristen, die nog allerlei dingen kunnen kopen. Ook in de ijspiste kan men nog kijken. Nu waren er een aantal andere sporters actief. Er was onder andere een een kunstgrasveld aan gelegd. Onderweg nog even gezwommen. Bij de grensovergang naar Zweden toe hebben we onze Noorse kronen ingewisseld voor Zweedse. Ook konden we hier onze teveel betaalde belasting terugkrijgen, te weten 60 NKr. Na de grens zijn we richting Arvika gereden, een bekend kanocentrum in Zweden. De camping "Ingesand ***" is fraai gelegen iets ten zuiden van Arvika aan een meer. Daar kan men ook kano's huren. We hadden net de tent staan toen het begon te regenen. Daarna klaarde het weer snel op. 's Avonds werd het een stuk sneller donker, mede doordat we nu oostelijker zaten. Het is nu 22.00 en het rommelt in de verte. Nynke en Gerard liggen al in bed, niet geheel fit. Tjalling zit een spelletje te doen bij de buren, Richard wint met 272 punten. 's Nachts flink regen gehad. Vandaag 265 km gereden, over twee baans wegen, die echter wel wat rechter zijn dan we gewend waren in het fjordengebied. Zondag, 7 aug. Een rustdag gehouden en
voornamelijk op de camping gebleven. Durk en ik zijn met de auto
naar Glaskogens Natuurreservaat geweest om daar informatie te verkrijgen
en een route uit te zetten over een kanotocht. Onderweg er naar
toe zijn we nog even langs een klein natuurgebiedje gereden. Hier
zagen we bruine kiekendief, wespendieven en een visarend. Verder
hebben we gezwommen en een stukje hardgelopen. Ak had 's nachts
overgegeven. Vandaag hadden we een kanotocht gepland vanuit Lenungshammer, dat gelegen is in het Glaskogens Natuurreservaat, iets ten zuiden van Arvika. Met een grote kajak gingen we met twee families op pad, per kano een familie voor 180 ZKr. Met twee extra zitjes konden we alle vier zitten en mee peddelen. We hebben een tocht gemaakt op het meer ?vre Gla. We zijn om 10.30 vertrokken en waren, met een dreigende lucht om 17.30 weer teug. Onderweg prachtig mooi weer en op diverse eilandjes zijn we gestopt om te zwemmen/koffie drinken of een broodje eten. Het is een unieke ervaring om met zonnig weer over een omzoomd Zweeds meer te varen, waar je omringd wordt door de stilte en waar je ongestoord kunt zwemmen zoals je geboren bent in zeer helder water. De rotsen zijn soms wel een beetje glad als ze onder water zitten en dit ervoer Tjalling: hij ging kopje onder toen hij achter me aan wilde. Het water was ruim 20 graden Celsius, zodat het echt goed toeven was op het water. We zijn nog even bij een huisje geweest, waar men ook kan overnachten, als men een meerdaagse reis uitstippelt. Het huisje bleek bezet, hoe kan het ook anders, door een Nederlander, die hier met de auto, kano er bovenop naar toe was gereden. Er bleek ook een klein watervalletje aanwezig. Tussen de meren is nog wel eens een hoogte verschil. Daarom krijgt men ook altijd een karretje mee om de kano van het een meer naar het andere te krijgen. Op die manier is het wel mogelijk tochten van meer dan een week uit te zetten. Vogels onderweg onder andere: goudhaantje, taiga boomkruiper, duiker, wespendief. Geen last van insekten. Woensdag, 10 aug. De buren op de camping
vertrokken om ons heen, zodat het rond onze tenten lekker ruim wordt.
Aan de andere kant betekent het ook dat wij binnenkort weer verder
naar het zuiden moeten. De Zweden hebben voornamelijk in juli vakantie,
dus het merendeel daarvan is al weer aan het werk. Ook zijn er mensen
die de camping als slaapplaats gebruiken: overdag zijn ze aan het
werk. De dames zijn vandaag met Durk naar Arvika geweest en hebben,
uiteraard, weer bijzondere dingen op de kop getikt in een opheffings
uitverkoop. Durk is naar de slijter geweest om onze wijn voorraad
aan te vullen. Zelf voelde ik me vandaag niet helemaal lekker, zodat
ik bij de tent ben gebleven en een dag moest vasten. 's Avonds een
banaan en wat slappe thee was het enige waar ik zin in had. De volgende
dag was ik weer, bijna, de oude. Via de wereldomroep hoorden we
dat er in Nederland een weersverslechtering op komst was. Bij ons
werd het wel bewolkt, maar het bleef droog. Bij zonnig weer opgebroken, nadat we vijf dagen op deze camping vertoefd hadden. Kosten totaal 850 NKr totaal, oftewel 85 NKr per dag per familie (100 NKr = ¦25,=). Om 11.30 reden we de camping richting S?ffle => G?tenburg =>Uddevalla => Bor?s. Daarna richting Store Mosse, waar we in de buurt van het dorpje Gnosj? de camping Valornes (**) vonden. Het is gelegen aan een meer, waar we ook lekker konden zwemmen, al zaten er wel wat algen in, waardoor je zo glad als een aal uit het water kwam. Vandaag hadden we 370 km gereden toen we om 16.30 de tent op konden zetten. Bij het opzetten van de tent zagen we een eekhoorn. Na het opzetten van de tent hebben we eerst gezwommen. Het was een zeer rustige camping, waar geen Nederlanders stonden, hetgeen niet vaak voorkomt. We betaalden 85 Nkr + 25 NKr voor de stroom voor ons allen, hetgeen neerkomt op ca. ¦13,= gulden per dag per familie. Boven het meertje zag ik met Gerard nog twee visarenden.
We hadden hier twee dagen gestaan en de roep naar het zuiden stak de kop op. Met de kraanvogels en de zwaluwen zouden we richting Falsterbo trekken in Zuid Zweden. Onderweg kregen we enige regen bij een temperatuur van 18 graden. Ook zagen we onderweg nog enkele roeken, kieviten en grote groepen kauwen. Na een tocht van 300 km kwamen we in Malm? terecht waar we even een tussenstop maakten. Dat troffen we want de jaarlijkse feestweek was er net gestart. Met enkele optredens en overal kraampjes met etenswaren en een heuze roeiwedstrijd in Vikingschepen werden we volop vermaakt. Na wat gegeten te hebben bij Mc.Donnalds zijn we naar de winderige camping bij Falsterbo gereden. Daar hebben we de tent om 18.00 uur opgezet en een uur later zaten bij Durk/Jeltje aan de koffie. De straffe wind zou nog geruime tijd aanhouden. 's Avonds een strandwandeling gemaakt. Diverse steltlopers gezien. Verder geen gerichte trekbewegingen waargenomen hier.
Nog steeds harde wind en dus konden we uitslapen. We besloten weer naar Malm? te gaan omdat daar nog steeds de feestweek aan de gang was. Eerst even bij de veerboot geweest en een dienstregeling gehaald. In de middag naar het strand bij de vuurtoren geweest. Dat was wel spannend met die harde wind. Diverse steltlopers op het puntje van Zweden, waaronder: bonte strandlopers, bontbekplevier, watersnip, zilverplevier en tevens alle (4) soorten zwaluwen. Overzee vlogen een aantal aalscholvers. Bij de haven zat nog een fazanteman. Vanavond eten we pannekoeken, ondanks dat we in Malm? al een hapje bij Burger King hadden gehad. Door aanhoudende harde wind bij een temperatuur van ca. 17 graden besloten we om morgen via Denemarken naar huis te vertrekken. In Limhamn hebben we een combinatie-ticket gekocht zodat we ook meteen de overtocht R?dbyhaven => Puttgarden konden regelen. Om omstreeks 15.00 waren we in Duitsland waar we al met al ruim anderhalf uur file hebben gehad. Zodoende konden we pas om ruim negen uur in Hotel Faber te Hoogeveen, lekker gaan eten op de kleine kaart. Even na twaalf uur waren we in N.Holland. Vanuit Zweden bleek het bijna 800 km te zijn. 1 Setusdal, een 12 km voorbij
Evje => 1 nacht gestaan op een vier sterren camping. Enkele planten die we in
Noorwegen hebben gezien. Hengel Lupine Echte guldenroede
|
