| Onderwerpen | Polen |
|
Lesbos [2002] Lesbos [1999] |
Reisverslag Polen mei 1997
Sinds lange tijd vormt
Polen de schakel tussen Rusland en West-Europa. Bovendien is het
een belangrijke verbinding tussen Scandinavië en de Balkan.
Ook de laatste jaren, na de val van de muur, is het vervoer van
goederen naar Polen en door Polen sterk toegenomen. Veel westerse
auto’s gaan op transport naar de Baltische staten en dan met
name Letland. Thans is Polen ontdekt als (goedkoop) vakantieland.
De afstand tussen beide landen bedraagt maar 800 km. Wij hebben
een dag besteed om een natuurgebied in het westen van Polen te bezoeken,
maar de nadruk lag toch op het oosten van Polen. Wij hebben met
name het gebied bezocht dat doorkruist wordt door de rivier de Narew
en de Biebrza. De Narew komt uit het oosten (Wit Rusland). De Biebrza
komt uit het noordoosten en voegt zich bij het dorpje Wisna bij
de Narew. Gezamenlijk gaan ze door als Narew tot iets boven Warszawa
(Warschau). Bij de brug van Wisna, waar de Narew onderdoor stroomt
bevindt zich een sternen kolonie, waarover later meer. De Poolse taal behoort tot de Westslavische tak van de familie van de Balto-Slavische talen, die op hun beurt weer horen tot de grote familie van de Indo-Europese talen. Hierdoor is het verwant aan het Tsjechisch en Sloweens. Met andere woorden wij verstaan er niks van. Tot de kerstening (966) bestond er slechts een gesproken taal. Met de komst van het christendom deed het alfabet zijn intrede, ofschoon het Latijn de officiële volkstaal werd. Het alfabet bestaat uit 32 letters. De q, v en de x komen er officieel niet in voor. Het Pools is sterk vervoegd en kent zeven naamvallen. Zo wordt de achternaam veranderd al naar gelang men heeft te maken met een man (Jaruzelski), met z’n vrouw (Jaruzelska) of met de hele familie (Jaruzelscy). In de tweede naamval verandert het weer! De grammatica lijkt wel iets op dat van het latijn. Polen behoort botanisch
tot de Centraaleuropese regio met gemengde bossen. De ijstijden
hebben hun invloed gehad in Polen. Dat kunnen we nog steeds in het
landschap herkennen bij voorbeeld als eindmorene aan de Narew. Ook
aan de plantengroei kunnen we dat merken aan de ijstijdrelicten,
zoals de dwergberk. Polen heeft bergen (Karpaten) in het zuiden
op het grensgebied met Slowakije en Oekraïne. Polen is nog
een echt agrarisch land, waar 60 % van het oppervlak bewerkt wordt.
Verder wordt 26 % bedekt met bos. Daarbij overheersen de naaldbomen
(82%). De meest voorkomende bomen zijn den, berk , esdoorn, eik,
els en de hazelaar. Visotter (Lutra lutra)
Dit dier kwam vroeger in alle waterrijke gebieden van West-Europa
voor, maar is sinds een aantal jaren in Nederland uitgestorven.
Vroeger werd de otter sterk bejaagd. Bij deze jacht werden nogal
wrede methoden toegepast. Otterhonden dreven de dieren in het nauw,
waarna ze met een drietandige otterspeer werden gedood. Twee broers
uit Westfalen gingen er prat op om op die manier 1700 otters te
hebben afgemaakt. Otters gaan meestal ‘s avonds op jacht.
Het zijn behendige zwemmers en duikers. Ze kunnen vier tot zes minuten
onder water blijven. Hun belangrijkste prooi is vis, maar ze vangen
ook wel woelratten en muskusratten. Ook eten ze watervogels, zoals
meerkoeten.
07:00 uur vertrokken uit
Nijkerk km stand: 64.593 09:20 uur eerste stop voorbij
Osnabruck 64.814 Aan de oostkant in Berlijn
gingen we in de fout; rondje gereden in O. Berlijn. Bij een tankstation
gevraagd waarna we weer snel op de goede route zaten .We hadden
1 uur verspeeld. 18:05 uur Hostrzijn voor de Poolse grens (wachten). Ondertussen grauwe gors, kleine bonte specht, Europese kanarie, geelgors en de nachtegaal. 22:35 uur eindelijk door de douane, we hebben dus ruim 4 en een half uur moeten wachten! 23:00 uur Slonsk: bij industrieterrein in de bus geslapen. Hebben beide bewakers een blik snoepjes gegeven; koude wind, 0 graden, erg koud gehad vannacht. Dag 1 Zondag 27-4 1997 Op gestaan om 06:15 uur,
auto ingeruimd en vertrokken. De omgeving van Slonsk is fantastisch
(200 jaar terug in de tijd?). Vanaf Gluchowo richting Slonks kan men een hoge dijk volgen met de auto, vanwaar men goed uitzicht heeft op de uiterwaarden. Daar zagen we o.a. onze eerste zeearend! We zagen hier o.a.: Een gebied dus dat de moeite waard is en net over de grens met Duitsland is gelegen, als men de grensovergang van Kostrzyn neemt; vlak boven Frankfurt (Oder). Eco tourist service maakt hierheen ook georganiseerde reizen onder de naam “Ooivaarsdorpen van Polen”. Zie hun Reis brochure.
6:30 uur Opgestaan, we hadden “wild” gekampeerd. Tijdens thee o.a. kekkerende havik. 7:15 uur Vertrokken km. stand.: 66.563 Gorzow. W.- Poznon (roekenkolonie./ kraanvogel 3) Het werd weer een lange dag in de auto, dwars door Polen heen van west naar oost. We reden via Poznan, Konin, Kolo, Kutno, Plock, Ciechanowa, Rozan, Ostoleka, Lomza. Om 18:15 uur bereikten we Wisna; hier begint het Biebrza gebied, in Mazovië; de grond in dit gebied is niet erg vruchtbaar en derhalve een arme streek. Biebrza vogelparadijs De uiterwaarden van de onbedijkte rivier de Biebrza vormen het grootste moerasgebied van Centraal-Europa. Er komen 176 soorten broedvogels voor, waaronder de zwarte ooievaar, de schreeuw- bastaard en zeearend. In dit gebied handhaven zich de laatste gezonde Europese populaties van waterrietzanger en poelsnip. De mannelijke snippen verzamelen zich op het eind van de dag op de arena (lek). Deze aantallen kunnen oplopen tot een honderd exemplaren. Ze bezetten daar een territorium die een grootte kan hebben van 12,5 m2. (Fins onderzoek). Ander onderzoek wijst uit dat het territorium een grootte kan hebben van circa 120 m2 . Op de lek komen snippen die een territorium bezitten, maar de lek wordt ook door anderen bezocht. De vrouwtjes bezoeken de baltsplaats voor de copulatie. De balts is spectaculair, maar speelt zich voor een groot gedeelte af in de schemering. De vogels springen soms enkele decimeters omhoog, draaien met hun lichaam, spreiden hun staarten, maar wat de aanleiding is konden we niet ontdekken. Niet onmogelijk is dat er activiteit komt als de arena bezocht wordt door een vrouwtje. Terug naar Wisna. Na wat vragen met handen en voeten kwamen we bij een groot huis op een hoek. Hier waren mensen die een beetje Engels spraken en zij verwezen ons naar Budy. Hier zou een camping moeten liggen, midden in het Biebrza gebied. Het laatste stuk was een zeer matige weg en het was dan ook 20:00 uur voordat we op de juiste plek waren. Bijna kwamen we nog vast te zitten met ons VW busje, omdat later bleek dat een volgend zandpad beter begaanbaar was. Na een korte verkenning te voet en enkele onweersklappen troffen we 2 Deense vogelaars aan die hier al op de camping stonden. Ze kampeerden in een Toyotabus. Hier hebben wij het tentje van Nynke opgeslagen (die het met veel liefde meegaf) en een biertje gedronken met de Denen. Deze hadden vanavond de Poelsnippen zien baltsen ca. 25 min lopen van “camping”. Morgenavond gaan we met ze mee. We kregen ook een kaartje met plekken ten westen van Berlijn waar je nog grote trappen kunt vinden. Toen we naar bed wilden gaan kwam “de beheerder” naar ons toe. Hij vroeg ons nog even mee naar binnen te gaan voor wat informatie. Een aardige man met een “museum”- huis. Hij vertelde het een en ander en hij verkocht o.a. kaarten. Zo werd het 22:45 uur voor we te bed gingen. P.S.: Temperatuur is steeds in de auto gemeten. Dit is vaak hoger dan de buitentemperatuur. Ringslang (Natrix natrix)
Komt bijna in geheel Europa voor, maar ontbreekt op een aantal eilanden,
zoals Malta, Kreta en andere eilanden van de Cycladen. In Nederland
vooral in het midden, zuiden en oosten van het land. De lengte is
gewoonlijk tot 120 cm, maar exemplaren tot twee meter komen voor.
De vrouwtjes zijn iets groter. De kleur is zeer variabel maar meestal
goed te herkennen aan de twee karakteristieke gele halvemaan vormige
vlekken. Bij de soort (N.n. natrix) die voorkomt in het noordoosten
van Europa zijn de halsvlekken zeer duidelijk. Bij de Nederlandse
ondersoort (N.n. helvetica) is de kraag tamelijk licht en ontbreekt
soms bij volwassen dieren. Dag 3 dinsdag 29-4 1997 Rond 6:00 uur stonden we
op. Jelle had het weer niet lekker warm gehad, hoewel de thermometer
in de auto 10 graden aangaf. Even een kopje thee en wassen en toen
een wandeling gemaakt naar de plek waar o.a. Poelsnippen zaten.
Tijdens de thee voor de tent streek een Kraanvogel neer op het veld
voor ons. Onderweg langs de bosrand zagen we o.a.: Bonte Vliegenvanger,
Grote bonte specht, Draaihals, Boomleeuwerik, Boompieper, Raaf en
Kraanvogel. Ook hoorden we steeds een Roerdomp. In het gebied o.a.
veel baltsende watersnippen, waterral. Baltsende Korhanen, (auditief)
veel kikkers en een Eland vanaf de hoge uitkijktoren. Om 10:30 uur
terug bij de tent. Koffie gezet en wat foto’s gemaakt. Ooievaar
komt aan en land op het nest boven ons. Op de camping dus. Rouwmantel
komt langs. Zwart Specht vliegt langs. Rond de middag naar Sternkolonie
bij de brug bij Wisna. Onderweg: Eekhoorn, Goudvink, Ringslang,
parende padden, en een hagedis. Ook een beverburcht gevonden en
vers knaag werk. Op terugweg 3 Elanden. Terug op de camping nogmaals
een ringslang waargenomen, nu in opgerolde toestand. Dag 4, woensdag 30-4-1997 Om 5:15 opgestaan, gewassen,
kopje thee. Toen op route naar het 10 km lang pad dwars door het
gebied. Onderweg: goudvink, eekhoorn, grijskopspecht , roep, roffel
en mooi gezien. Reageerde heftig op eigen geluid van de C.D. speler,
zodat we hem mooi konden zien en horen. Verder een Eland, een haas
en een dode spitsmuis. Bij de ingang van het pad een boswachter
gesproken. Deze had hier baltsende Bokjes gehoord, waarschijnlijk
doortrekkers, maar hij sloot niet uit dat ze hier ook wel tot broeden
kwamen. Tijdens een wandeling in het gebied (met toegangsbewijs)
hoorden we o.a.: Blauwborst, Rietzanger, Snor, Grasmus en vloog
er een groep van 25 Kraanvogels over. Overal om ons heen baltsende
Watersnippen. De Waterral liet zich horen maar de Waterrietzanger
was er nog niet helaas. We fotografeerden weer regelmatig. Bij een
uitkijktoren vlak aan de weg hebben we koffie gezet en brood gegeten.
In de buurt stond een Hollandse bus met studenten van een M.A.S.
uit het zuiden van het land. Toen kwam er een onweersbui opzetten
en zijn we naar Wisna gegaan om te bellen (Otte) en hebben we brood
gekocht. Daarna terug over de rivier en eerste afslag rechts. Direkt
heeft men dan zicht op de diverse soorten sterns aan de rechterkant.
Na ca. 1 km komen hier zeer interessante “wetlands”,
waar we o.a. zagen: Witvleugelstern, Witwangstern en Zwarte stern,
wilde eend, Slobeend, Wintertaling, Zomer taling, Pijlstaart, Kuif-,
tafeleend, knobbelzwaan, zwarte ruiter, tureluur, bosruiter, kemphaan
100, kokmeeuw, aalscholver, ooievaar, geoorde fuut, dodaars, en
smient.
Om 6:15 Opgestaan, het weer was somber en er hing dauw boven het veld. En alles was vochtig. We besloten na een kop thee eerst nog een wandeling te maken. We gingen naar de “eerste uitkijktoren”, na Budy meteen rechtsaf. Het pad was erg nat en daardoor slecht begaanbaar. We hadden laarzen aan moeten doen. Het wemelt hier v.d. Watersnippen. Verder hoorden we Braamsluiper en Blauwborst zingen. We vonden ook een nieuwe beverburcht. Toen we terug waren hebben we de tent afgebroken en koffie gezet. Na een kop koffie Krzysztof uit z’n bed gebeld. Die was ‘s nachts laat thuis gekomen. We werden binnen gelaten en Otte heeft binnen nog wat foto’s gemaakt. Krzysztof vertelde in de winter wel wolven te horen en sporen te vinden. Wilde katten had hij nog nooit gezien want die zitten, volgens hem, niet in dat gebied. In de winter zat hij soms geïsoleerd. Hij ging ook wel op de ski’s naar Dobarz om melk te halen. Aardappelen en macaroni had hij voldoende in huis. Dat was “no problem”. “Het huis”, geïsoleerd met natuurlijk mos, was overigens te reserveren en we kregen een folder mee met z’n naam en adres. We betaalden 6 Zlt p.p. per nacht (3 keer12) =36 Zlt totaal voor 3 dagen. Dit komt neer op ca. 24 gulden dus 8 gulden per nacht voor ons beiden. Daarna vertrokken we naar Bialowieska. We reden via een binnendoor weggetje door Lapy naar Bialowieska. Het was, landschappelijk gezien, een mooie route, maar het leverde tijdens een stop alleen een zwart mees op. Info Bialowiesko Het oerbos is het enige stuk oerwoud dat in Europa is overgebleven. In het verleden was dit het jachtgebied van de Poolse koningen. Het oerbos is gelegen in een uitgestrekt boscomplex van 1250 km2. De grens met Wit Rusland loop er dwars doorheen. Er groeien 26 soorten bomen, waaronder sparren en dennen van 50 meter hoog. Bovendien oeroude eiken uit de 15 e eeuw. De haagbeuk is dominant aanwezig. Beheer vindt uiteraard niet plaats, behalve als de toegankelijkheid in het geding is. Auerhoen en hazelhoen komen hier of in het omringende bos nog voor, evenals de dwerguil. Ook wolven komen er nog voor. Zie ook elders. Het dorpje Bialowieza dankt z’n bestaan aan de koningen en hertogen van Polen en Litouwen die hier kwamen voor de jacht. De eerste boswachters werkten hier al in de 15 e eeuw om stropers te betrappen. Ze maakten onder andere jacht op de wisent. Koning August III doodde er in 1752 42 wisenten en 38 elanden. Mede door de jacht waren er in 1915 nog 185 wisenten over. In de eerste W.O. werden die door uitgehongerde soldaten opgegeten. In 1920 werden enkele gefokte dieren uitgezet. We zagen aan vogels dus niets bijzonders. Om 13:15 uur arriveerden we op de camping bij Grudki. Tent opgezet en daarna heerlijk gedoucht. Met de campingbaas Stefan, een aardige man van rond de veertig, hadden we een excursie in het nationaal park afgesproken voor zaterdag 3 april om 6:00. Kopje thee gedronken en vervolgens zijn we naar Bialowieza gewandeld om de situatie rond het park te verkennen. Onderweg een Appelvink en 2 Schreeuwarenden, die over kwamen. De ingang van de paleistuin/park even verkend en toen dit park, waar ook twee hotels zijn gelegen, door gewandeld. We zagen hier toen: Het was om je vingers bij af te likken. Daarna bij PTOP (Poolse vogelbescherming) T-shirts gehaald als souvenirs voor thuis. De meneer in dit winkeltje wist te vertellen dat er in de omgeving ruim 200 Wisenten rond liepen. Voldaan gingen we terug naar de tent. Hier een port gedronken en even nagekeken welke Boomklever we in het park gezien hadden. Het was de “european”. Daarna eten gekookt, afgewassen en verslag geschreven. Daarna een wandeling gemaakt; langs de spoorbaan die langs de camping loopt. Hier hoorden we op ongeveer 2 km van de camping een ruigpootuil roepen. Verder nog een bosuil en twee keer een baltsende houtsnip. Ruigpootuil (Aegolius funereus) Deze uil ter grootte van een Steenuil (Athena noctua) lijkt ook wel iets op een Steenuil, maar er zijn ook duidelijke verschillen. De grootte bedraagt 24 tot 26 cm en het gewicht ca. 100 gram voor de man en 150 gram voor het vrouwtje. Deze uil verschilt van de Steenuil door de grotere en rondere kop. Verder heeft deze uil een duidelijke gezichtsluier met donkere randen en parelvormige vlekken op de vleugels. De tarsus is tot op de klauwen dicht beverderd. Hij is alleen ‘s nachts actief, overdag rust hij bij voorkeur in naaldhout. Ze broeden in boomholten van de Zwarte Specht die gemaakt zijn in den of beuk. Breidt zich uit nadat een bos(kap)vlakte is ontstaan, na kap of door een storm. De muizen breiden zich dan tijdelijk uit waar deze uil dan handig van profiteert. Er zijn enkele broedgevallen in Drente geweest; in 1985/’86. Thans ook in de Ardennen. Dag 6, vrijdag 2 mei, 1997 Om 6:15 opgestaan, gewassen
en kopje thee gedronken. Op de camping o.a. draaihals 3 en appelvinken
ronddom. Toen naar het “beroemde” knuppelpad. Het is
een wandeling door een prachtig oerbos, grotendeels over vlonders.
De grondbedekking bestaat uit: De struiklaag bestaat voor
een groot gedeelte uit hazelaar. Verder berk, spar en de oude woudreuzen
maar er zijn ook nog andere soorten zoals de iep en soms een eik.
Dag 7, zaterdag 3 mei 1997 Om 5.15 opgestaan bij helder
weer en bij een temperatuur van 10 graden. Botanisch is het ook zeer
interessant; we konden de volgende planten noteren: Verder veel sporen van spechten op en in de bomen. Onze excursieleider wist ze moeiteloos te herkennen met de bijzonderheden er bij.
De middelste bonte specht: kleine verspreide gaten in de schors. Witrugspecht: grote ingehakte plekken die overdwars lagen. Van de witrugspecht vonden we nog een nestholte bovenin een boom. Onze leider werd er bijna lyrisch van. Het valt niet mee om in dit uitgestrekte bos een nestlokatie te vinden in deze hoge bomen, die soms meer dan 50 meter hoog zijn. De Syrische bonte specht komt hier niet voor als broedvogel. De excursieleider probeerde nog even om de specht te verleiden de holte te verlaten door even de op de boom te krabben. Daarmee imiteerde hij het geluid van een omhoog klimmende boommarter. Deze keer echter zonder resultaat. Dwerguil (Glaudium passerinum)
Met 70 cm is dit de grootste Europese uil. Het vrouwtje kan nog iets groter worden en tot 3 kg zwaar. In schemering en ‘s nachts actief. Rust overdag in rotspleet of boomkruin. Er broeden 70 paar in Polen. Jaagt vanaf zitplaats of in sluipvlucht. Lokaliseert prooi vooral via het gehoor. De prooi is zeer veelzijdig. Soms egels, in andere gebieden is het konijn de hoofdprooi. Aan de Noorse kusten vormen zeevogels het hoofdvoedsel. Muizen en ratten vormen ook een belangrijk voedselaandeel. Braakballen gemiddeld 72 mm; dit is de halve grootte van een dwerguil! De oehoe broedt op rots-wanden en richels, soms op de grond, soms in een oud nest van een roofvogels of blauwe reiger. Oude vogels blijven in hun gebied, de jongen moeten een nieuw territorium zien te vinden. In de vrije natuur kunnen ze twintig jaar oud worden. In gevangenschap tot 68 jaar. P.S. De withalsvliegenvanger
neemt toe in het park als broedvogel, terwijl de bontevliegenvanger
gelijk blijft. De verklaring is onbekend. We zagen in het bos o.a.: Om 10:15 terug uit het park. Naar de tent voor koffie, heerlijk. Na de koffie geprobeerd Grauwe klauwier te fotograferen. Het waaide toen erg hard maar het was mooi weer. Daarna nog maar weer een keertje naar de paleistuin om daar vogels te fotograferen. We hadden daar de eerste dag “van alles” gezien, de vogels waren mensen gewend en ze waren derhalve niet schuw. Vandaag was het echter een stuk minder dan 2 dagen terug. Vanmorgen had Jelle een Midddelste bonte specht ontdekt in de tuin. Op die plek is hij even op een bankje gaan zitten en na enkele minuten zag ik hem weer. Hij zat hoog en tegen het licht en vloog weer weg. Otte kwam bij me zitten en na een paar minuten riep hij toch weer voor ons. Hij bleek een nestholte op het oog te hebben op ooghoogte recht tegenover ons bankje. We hebben daarna nog een spannend uurtje gehad. Hier hebben we dia’s van. Verder de fluiter geprobeerd en Otte wist de Appelvink nog te verschalken. Voldaan gingen we terug naar de tent. Daar even wat overleggen en ik liep naar de campingbaas om te melden dat we vanavond niet met onze gids van vanochtend op pad zouden gaan i.v.m. de harde wind. Tijdens een praatje met de baas en een Duitser kwam de campingbaas op de proppen met een plekje waar Wisenten te zien zouden zijn. (Bij Budy, een ander gehucht op tien km afstand van de camping). Otte en ik snel een boerenomelet gegeten en naar de betreffende plek. Op het bospad ernaar toe hadden we al veel sporen gevonden. Er liepen 10 Wizenten op een weitje aan de bosrand. We konden vanuit een hoogzit aan de rand van het bos de beesten prachtig bekijken en fotograferen. Een prachtigen avond dus. Op de terugweg nog een paar keer geluisterd maar dat leverde niets op. Terug bij de tent een mix gedronken en vroeg in de “koffer”. Otte wilde in de bus slapen omdat ik zou snurken. Dag 8, zondag 4 mei Na een kopje thee nogmaals het “Knuppelpad” gelopen in de hoop het Hazelhoen te horen. Dit lukte niet, maar wel weer heel mooi de middelste bonte specht gezien en gehoord. Koffie gedronken net door Pogorcelce. Op een open plek langs de weg in het bos. Daarna terug naar de tent, lekker gedouched en afgerekend in D.M. Om 14:00 uur vertrokken we van de camping en via Bialastok naar Wisna. Hier zijn we voor de rivier nogmaals linksaf gegaan om in dat mooie “wetland” rond te speuren. Het was ca. 17:00 voor we hier aankwamen. Opnieuw genoten van dit prachtige natuurgebied. O.a. 2 baltsende Geoorde futen. We zijn toen verder gereden, linksaf geslagen en om het gebied heen gereden. Aan de oostkant bleken meerdere Grauwe klauwieren en Paapjes te zitten. We hebben hier nog gefotografeerd. Tenslotte wisten we niet meer precies waar we zaten maar het zoeken van de weg leverde nog 2 Zwarte Ooievaars op. Ze stonden samen langs een slootkant. Toen we stopten voor foto’s stonden ze nog even maar gingen toen op de wieken. Vervolgens door naar Budy (kampplaats) waar we rond 18:30 arriveerden. Tent opgezet en pannekoeken gebakken. Na het eten nog een wandeling. We hoorden de Roerdomp weer roepen. Rond 22:00 uur de slaapzak in.
Om 6:00 uur opgestaan en
kopje thee gedronken. De afwas van gisteren gedaan en het verslag
bijgewerkt. We vertrokken nu naar het noorden richting Goniadz.
Voor ons een nieuw stuk van dit gebied. In Goniadz eerst getankt
en gevraagd of er een bank was. We konden bij dit kleine tankstation
niet met D.M. betalen. Voor D.M. moesten we naar Monky. Hier D.M.
gewisseld voor Z.L. bij een “Kantor”. Vervolgens op
zoek gegaan naar het postkantoor om te bellen met Holland. Dit lukte
en we hebben beide families compleet aan de lijn gehad. We hadden
dus tot nu toe een produktieve ochtend maar nog geen vogel gezien. Enkele aantallen uit Range in centre of Europe (Polish Foreign Trade) Er broeden hier (Biebrza
gebied) 3 tot 4 paar zeearenden en 1 tot drie paar bastaardarend
(negen vogels). Verder 1 paartje steenarend, 170 - 200 paar kraanvogels,
drie paar scharrelaar en 25 paar zwarte ooievaars. Nog even zuidelijker hoorden
we onze eerste Ortolaan. We hebben hem ook heel mooi kunnen bekijken.
De weg is erbarmelijk; allemaal kinderhoofdjes. Uiteindelijk kwamen
we bij Wisna. Vervolgens terug naar de camping. Hier hebben we macaroni
gegeten en toen nog even naar “het Bokje”. Het was inmiddels
al over 20:00 en donker. We hadden de auto net geparkeerd bij het
“Waterrietzangerpad” of daar stopt een auto. De boswachter
die ons had verteld over het Bokje zat erin samen met een andere
man. Ze hadden duidelijk een borrel op. Hij vertelde dat het Bokje
misschien incidenteel broedde maar geen vaste broedvogel van het
gebied was. We hoorden hem niet in ieder geval. Wel veel Porseleinhoentjes.
Dag 10, Dinsdag 6 mei Om 6:30 uur opgestaan: bekende ritueel. Grijskopspecht liet zich goed horen. Om 7:15 uur Vertrokken voor een wandeling door het veen: Langs de Poelsnippenplek. Het was heerlijk weer en we hoorden o.a. Watersnip, Noordse .nachtegaal, Sprinkhaanrietzanger en Grasmus. Bij de hoge uitkijktoren het landschap gefotografeerd. In een poeltje bij de toren een Boomkikker gefotografeerd. Verderop bij een hoogzit vonden we veel uitwerpselen van Korhoenders en een braakbal van Raaf en Klapekster. Laatstgenoemde stond hier te bidden. Braakbal informatie Op de terugweg langs het pad vonden we een Hagedis, die zich goed liet fotograferen. Otte fotografeerde kostmossen op een hekwerk toen boven ons een Bastaardarend verscheen die samen omhoog schroefde met een Havik in ca. 5 min. We hebben ze mooi kunnen observeren. Om 11:30 uur waren we terug bij de tent, hebben koffie gedronken en Ooievaars gefotografeerd. ’s Middags weer naar Rutki voor de geoorde futen, de sterns en we wilden nog een poging doen om Grauwe klauwier en Paapje te fotograferen. 17:00 uur 9weer terug bij de tent. Een borrel en een praatje met andere Nederlanders (twee stel op dit moment) op de camping. Deze dachten de Waterrietzanger te hebben gezien bij Osowiec. Interessant. We aten macaroni en gingen naar de Poelsnippen-lek rond een uur of 19:45. Om ze nogmaals te bewonderen. Hier stond een groep van Eco-tours en hierbij waren o.a. Bert van ’t Holt en Gert van Veldhuizen. Even bij gekletst en informatie uitgewisseld met Bert. Zij zaten bij boeren in Waniewo aan de Narew. We zagen de Poelsnippen mooi springen en het “klepperen” was niet v.d. lucht. Ook hoorden we een Kwartelkoning en een Houtsnip roepen. Om ca. 21.15 waren we terug bij de tent, hebben nog even wat gedronken en zijn toen gaan slapen. P.S. gehoord of gelezen: · Oude huizen laten
ze vaak staan. Het nieuwe bouwt men er vaak naast. Heeft men wat
nodig, dan haalt men dat bij het oude vandaan.
Dag 11, woensdag 7 mei 1997 We zijn vandaag maar wat
vroeger opgestaan om 5:30. En daarna het bekende verhaal. Om 6:15
uur zijn we vertrokken naar Osowiec in de hoop de Waterrietzanger
te vinden. Het is een mooi gebied: je loopt over houten vlonders
door het gebied. We hoorden o.a.: Rietzanger, Noordse Nachtegaal.,
Grasmus, Braamsluiper., Sprinkhaanrietzanger, Snor maar hoe goed
we ook zochten geen Waterrietzanger. Wel vond Otte een nestje van
een Buidelmees. Het bleek een speelnest van vorig jaar en Otte nam
het mee als souvenir. Terug lopend zag ik 2 Visotters weg schieten,
ze hadden ons nieì¥Á I ¿ pÆ ‘s Middags naar Waniewo
geweest waar we Bert v ‘t Holt opnieuw ontmoeten met z’n
vriendin. Ze wisten een plek voor de waterrietzanger Daar met z’n
vieren heen. We hoorden hem enkele keren alarmeren in een zeggen-veld
maar daar bleef het bij. Boven het moeras v.d. Narev zegen we de
eerste gierzwaluw van deze tocht. Verder witwang- en witvleugelsterns,
zwarte sterns en visdiefjes. Bruine kiekendief zwevend boven de
rietvelden en vier soorten sterns boven de rivier hangend. Eland (Alces alces) Engels:
elk of moose.
Om 5:30 opgestaan. Tijdens
de ochtendthee de Ooievaars nogmaals gefotografeerd. Om 7:00 uur
op route naar de plek van de Waterrietzanger. De lucht begon te
betrekken en het was koud. We liepen de 4 km naar het platform waar
de Waterrietzangers dan moesten zitten. Het regende licht toen we
daar waren en de omstandigheden waren dus ongunstig. Op het pad
zagen we wel een notenkraker. We hoorden de Waterrietzangers wel,
tenminste 3, maar het was vooral roepen, met af en toe een zangstrofe.
We konden 3 lokaliseren omdat ze sterk op elkaar reageerden. Helaas
kregen we ze niet te zien. Wel zagen we weer een Eland. Een enorme
bul stond helemaal vrij, samen met enkele Kraanvogels. Onderweg
had Jelle ook een Waterrietzanger gehoord en een glimp van hem gezien
maar de mooie gestreepte kop bekijken was er niet bij. Verder wel
weer: Om 10:35 uur waren we terug bij de tent; lekker koffie gezet + gedronken, afgewassen en verslag gedaan. Het regende nog en we besloten om maar Monky te gaan voor een flesje Poolse honey likeur en souvenirs voor thuis. Gelukkig kwam Krzysztof aan met de fotograaf, zodat hij het huis open kon maken. Ze waren samen op pad geweest om foto’s te maken. Wij wilden vannacht graag in het huis slapen, zodat we morgen vlot weg kunnen met een droge tent. Dat werd geregeld en we haalden onze flesjes. Boven Monky hing een Sperwer er onder wel 100 kauwen. Terug nog even langs Osowiec. Bij de uitkijktoren links van de weg, vanaf de uitkijktoren zag Otte een Amerikaanse Mink. Vanaf de toren krijgt men een goede indruk van het gebied. Een groepje van 20 Witvleugelsterns trok over het gebied van drassige weitjes, zeggevelden, plasjes en bosschages. Terug naar de camping, het was al zeker 45 minuten droog en misschien konden we de tent droog inpakken. Dit lukte inderdaad en we installeerden ons in het huis. Vervolgens regende het weer en hebben we de open haard aangezet en een borrel gedronken. Daarna macaroni gegeten en afgewassen. Na de afwas was het droog en we wilden deze laatste avond nog graag een keer naar de Poelsnippen. Krzysztof stond buiten met de boswachter die we al een paar keer hadden ontmoet. Hij vroeg of we nog leuke dingen hadden gezien. Hij vertelde dat de beste plaats voor Waterrietzanger bij Gugny was waar hij woonde. Daar is ook een hoge uitkijktoren 5 km. met de auto zei hij, maar wij wilden lopend naar de Poelsnippen. Onderweg begon het te onweren en te regenen. We hadden maar 5 min. naar de Poelsnippen gekeken. Toch zette het onweer door en het begon harder te regenen. Wij terug naar de camping. Gelukkig konden we de jassen en broeken drogen bij de openhaard. Otte maakte een flesje Pools honing likeur open en we dronken er een paar op de mooie vakantie. Om 22:15 ging we naar bed. Dag 13, vrijdag 9 mei 1997 Weer: om 5:30 licht bewolkt en het was 13 graden. We vertrokken om 5:30 en we waren om 18.05 bij de grens die we om 18.30 passeerden. We hebben nu 650 km afgelegd. We hebben dezelfde route genomen als de heenreis. Omstreeks elf uur kwamen we in de buurt van Hannover. Daar overnacht in het busje op een parkeerplaats. Rond een uur of vijf opgestaan en half zes reden we weer. Om acht uur waren we in Nijkerk. Ik was om tien uur thuis, vermoeid maar voldaan. Jelle had 18 sensia volgeschoten en ik 24. Daar moet een leuke serie van te maken zijn. Waargenomen zoogdieren: soms alleen maar de sporen. 2. Eland 7 exemplaren,
eenmaal drie op een dag. Veel uitwerpselen. Waargenomen vogels op of vanaf de camping van Budy onze kampplaats: 1. Zwarte wouw
Zoogdieren van West-Europa;
uitgave KNNV 1994 Verslag uitgewerkt door: Otte W. Zijlstra
|
