Wieringermeer

About Me

Onderwerpen Excursie

Wieringermeer

Kamperduin (kust)

Vogelnieuws

Vogelfront

WieringermeerII

 

 

Excursie Vogelwerkgroep (Niedorp)

In het kader van de (herfst) vogelcursus zijn we zondagochtend 29 september naar de Wieringermeer geweest. De weersomstandigheden waren ideaal: in het geheel niet koud, geen wind en helder weer. Omstreeks half negen kwamen we aan bij het Dijkgatsbos, waar de voorste auto nog net een sprong reeën in het bos zag verdwijnen. De reebok bleef nog even staan voordat ook hij met zijn witte stuit verdween in het bos. Daarna op het parkeerterrein de auto’s uit waar we al werden opgewacht door een alarmerende specht. Het betreft hier de grote bonte specht die we ook steeds meer tegen komen in de dorpen. Als je wat een flinke tuin hebt kun je hem al gauw als tuinsoort noteren. In het bos lopend konden we de iele hoge geluidjes van de goudhaantjes opvangen. Verder hoorden we de merel, roodborst (waterfluitje) zanglijster en winterkoning. Bij de dijkdoorbraak van 1945, veroorzaakt door de zich terugtrekkende Duitse legers, is het reeds aangelegde Robbenoordbos verwoest. Na de oorlog, tussen 1948 en 1952, werd het opnieuw aangelegd evenals Dijkgatsbos. Door overslaggronden van uitgeslepen doorbraakkolken, zo zijn de De Wielen ontstaan, was de grond hier niet erg vruchtbaar en werd er bos op aangepland. Vroeger lag hier een enorm oerbos het “Kreilerwoud”. Tijdens de St. Elisabethvloed in de middeleeuwen zijn de laatste restanten ervan weggevaagd en was de zee hier de baas. Dit duurde tot 1930 toen de Wieringermeer werd drooggelegd. Op het meertje leken alleen kuifeenden te zitten, totdat we nog een paartje krakeenden ontdekten op de vlonder.
Verder ging het langs de dijk, lettend op de paaltjes langs de dijk, omdat hier graag een buizerd op zit. Bij gemaal Leemans zouden we een kopje doen. We hadden geluk dat Bert Winters hier aan het ringen was. Hij kwam met “zakken vol” klein spul aan. Gelukkig had hij niets kwaads in de zin. Na een aantal kritische opmerkingen van mijn cursisten ging Bert geduldig uitleg geven welk nuttig werk hij deed. We konden mee genieten hoe voorzichtig en vaardig Bert te werk gaat. De zwartkop (?) werd als eerste uit een zakje gehaald. Zolang ze in het donker zitten blijven ze rustig. Ze werden gewogen en gemeten. Het bleek volgens Bert dat hij moddervet was. Normaal 16/17 gram, nu 24 gram dus kon hij de reis naar het zuiden met vertrouwen tegemoet zien. Daarna toverde Bert een vuurgoudhaantje (5,5 g) uit de zak. Een wonderschoon kopprofiel, met in het midden een diep oranje streep. Tijdens het ringwerk kwam er een grote gele kwikstaart aanvliegen en ging mooi voor ons zitten. Ook een ijsvogeltje liet zich nog even zien. Toen de vogels geringd waren en hun vrijheid hadden gekregen mochten we met Bert mee naar de mistnetten. Verschillende vangsten konden we van dichtbij bekijken, zoals winterkoning (10 g) en koolmees (18 g). Soms kreeg Bert een ijsvogel in de netten en dat had al mooie resultaten opgeleverd; bij een terugvangst bleek dat een in Duitsland (Bieleveld) geringde ijsvogel een afstand van 264 km bleek te hebben afgelegd. Het blijkt dus dat overwinterende ijsvogels uit oostelijke richting (Duitsland) kunnen komen. Zichtwaarnemingen bij Medenblik bevestigen dat. Misschien volgen ze de grote rivieren stroomopwaarts en komen in onze contreien terecht. Bert heeft deze ochtend 31 geringd. Zijn oerinstinct bleek meer dan bevredigd. Het ringen levert dus niet alleen informatie op over broedplaatsen, maar ook over trekroutes, energiegebruik en leeftijd van de vogels.
Gezien de tijd moesten we Bert verlaten en gingen we naar het Schor bij Den Oever. Omdat het een geheel ander (zoutwater) biotoop betrof, treffen we hier ook geheel andere vogels aan, zoals: goudplevier, wulp, bergeend, tureluurs en een tweetal groenpootruiters. Grote groepen scholeksters gebruiken het Schor hier als h.v.p. (hoogwatervluchtplaats). Honderden aalscholvers stonden op de wit bescheten zwarte basaltblokken. Ook een veertigtal blauwe reigers stonden hier op een dijk. Enkele vogelende dames hadden hier ook een ijsvogeltje ontdekt! De dodaars kon na enige tijd ook op de lijst van waargenomen soorten gezet worden. Deze kleine futensoort is een viseter en meestal wel hier aan te treffen, evenals zijn veel grotere neef de gewone fuut. Een ochtend waar we met plezier op terug kunnen kijken.
p.s: jaarlijkse dialezing van de VWG op 15/11-02 in het Wijksteunpunt te Nw. Niedorp.
Namens VWG: Otte Zijlstra

In de Oostvaadersplassen, bij Lelystad, zijn weer zeearenden waargenomen. Deze blijven hier meestal de gehele winter.
Op het ogenblik, eind september/begin oktober zijn de edelherten (?)weer actief met het veroveren van een roedel herten. Een spectaculair gehoor en gezicht!
otte


This Page is best viewed at 1024*768. Internet explorer version 5.0.