|
Geschiedenis
N.L.A.F.
Oude boeken van 5000 jaar oud en legendarische verhalen vertellen ons
al dat het armworstelen een uiting was van krachtmeting van elk land.
Bijna iedereen in elk land, jong of oud, arm of rijk, heeft wel eens gearmworsteld
onder vrienden, op school, vereniging, uitgaansgelegenheden of noem maar
op.
In Nederland kwam in de jaren tachtig bij het maken van de film ‘Over
the top’ het armworstelen organisatorisch pas goed van de grond.
Jaap van Megeren bracht dit fenomeen op televisie en de winnaar mocht
meespelen in de film. Tafels werden vanuit Amerika geïmporteerd en
de organisatie hield zich aan de regels van de wereldbond World Armwrestling
Council (W.A.W.C.).
De W.A.W.C. en de N.A.W.C. (Netherlands Armwrestling Council) werden opgericht.
Deze bond had in de jaren tachtig zijn gouden tijd en er werden NK ’s
EK ’s en WK ’s georganiseerd.
De media verloor na de film haar belangstelling, de bond hield nog een
jaar vol maar in 1991 was de laatste grote wedstrijd.
Doch het feit deed zich voor dat de echte liefhebbers zelf wedstrijden
organiseerden en zelfs in 1992 door Ton Schenkels en John van der Meulen
een nieuwe vereniging werd opgericht: “Sportief”.
Nieuwe tafels en nieuwe regels werden gehanteerd want zij volgden het
W.A.F.-reglement (World Armwrestling Federation).
Zij hielden zelf wedstrijden en organiseerden zelf een Nederlands kampioenschap.
De organisatie kwam traag op gang en had weinig steun. John van der Meulen
stapte eruit en Fred ter Haar probeerde samen met Janneke Schaap het armworstelen
opnieuw leven in te blazen.
Er werden meer wedstrijden georganiseerd en de buitenlandse wedstrijden
werden door liefhebbers die kapitaalkrachtig genoeg waren bezocht.
Op het WK van 1994 in Zweden werd er voor het eerst het lidmaatschap aan
de W.A.F. betaald. De naam “Sportief” veranderde in N.A.F.
maar helaas, Noorwegen droeg deze afkorting al, daarom werd de naam veranderd
in N.L.A.F.
De jaren gingen voorbij en met de opbrengst van de wedstrijden wist de
N.L.A.F. elk jaar net rond te komen. In 1996/1997 werd het roer door omstandigheden
overgenomen door Ton Schenkels en Eric Verkaik.
De wedstrijden gingen door maar het aantal wedstrijden daalde door het
gebrek aan organisatie en tijd. Als het armworstelen eenmaal in je bloed
zit, verlaat het je lichaam moeilijk en zo ook bij Janneke Schaap.
In 1997 verscheen zij na een jaar van het toneel te zijn verdwenen weer
in Rochefort te België.
Sindsdien werd er weer flink aan het karretje getrokken. Televisie en
het hele mediacircus werd ingelicht over de NK en de actie: ‘Wij
zijn het zat’ werd goed door de media opgepikt.
Zo kwam ook de K.N.K.B.(Koninklijke Nederlandse Krachtsport Bond), later
de K.N.K.F. (Koninklijke Nederlandse Krachtsport Federatie), in contact
met de N.L.A.F. en erkende het armworstelen als een officiële krachtsport.
In januari 1998 weden opnieuw de bestuursleden gekozen en een nieuwe start
gemaakt met de K.N.K.B.. Ook werd de naam veranderd van de Nederlandse
Armworstel Federatie (N.L.A.F.) veranderd in de Nederlandse Armworstel
Bond(N.L.A.B.). Deze samenwerking beëindigde helaas in 2000.
WEDSTRIJDEN
Aangezien de N.L.A.B. sinds 1994 aangesloten is bij de World Armwrestling
Federation (W.A.F.), kunnen wij aan alle wedstrijden deelnemen.
Het feit deed zich helaas voor dat tussen 2001 en 2003 het armworstelen
niet meer in georganiseerde vorm in Nederland beoefend werd.
Daarvoor werd er door de Nederlandse Armworstel Bond nationale en internationale
wedstrijden georganiseerd.
Er waren verschillende mannen en vrouwen in Nederland die de afgelopen
20 jaar deze sport regelmatig en serieus beoefenden en een goed niveau
hadden bereikt.
In 2003 werd de armworstelsport weer opgepakt door verschillende oud-
armworstelaars in samenwerking met de K.N.K.F., maar na vele vergaderingen
werd door de N.L.A.B. toch de conclusie getrokken dat ze beter verder
konden zonder de K.N.K.F.. In 2003 werd er weer een NK georganiseerd en
vanaf 2004 werden er weer competitiewedstrijden en promotiewedstrijden
gehouden.
Het jaar 2007 bracht
de verandering die hard nodig was. De bond werd officieel en onder de
bond werden enkele armworstelverenigingen opgericht. 2008 is het eerste
jaar dat de bond in haar nieuwe vorm het armworstelen organiseert in Nederland.
Wat was het armworstelen in Nederland?
Armworstelen werd in de vorige eeuw door mensen beoefend uit passie voor
de sport waardoor ze in vóór- en tegenspoed volhielden.
Het armworstelen zal door menigeen ervaren zijn als een blessuregevoelige
sport.
Door niet optimaal bekend te zijn met de armworstelsport waren pijnlijke
armen en overbelaste spieren de orde van de dag. Niet aantrekkelijk dus
voor mensen die normaal wilden functioneren na een armworstelspelletje
of -wedstrijd.
Wat
willen we bereiken in de toekomst?
Het belangrijkste is nu dat we de mensen niet meer ongetraind voluit aan
de tafel willen laten deelnemen.
Als je aan topsport wilt doen zal je moeten trainen, je kunt niet zomaar
de 100 meter sprint lopen of 100 kilo van je borst af stoten. Megaprestaties
kan je alleen door training bereiken.
De bond organiseert speciale trainingsdagen waar de technieken en regels
nader worden toegelicht waardoor er een betere voorbereiding ontstaat
voor de wedstrijden met minder kans op blessures. Dit soort trainingen
zullen in kleinere schaal eveneens door de armworstelverenigingen georganiseerd
worden.
De tijdens de trainingsdagen
doorgenomen trainingen kunnen door de armworstelaars zelf bij hun plaatselijke
sportschool uitgevoerd worden.
Men kan nu na serieuze trainingen meedoen aan wedstrijden die door de
N.L.A.B. georganiseerd worden.
We willen dus bereiken dat de armworstelaars met de juiste trainingen
en een goede “KNOW HOW” aan deze sport met topkrachten kunnen
gaan presteren, zonder dat zij met blessures komen te zitten.
Armworstelen
is een professionele sport die het verdient om als voorwaardige sport
gezien en behandeld te worden in Nederland!
|
