Ik zat altijd rustig op de wip
maar nu al tijden op een schommel
hardhandig heen en weer geslingerd
tussen vreugde en een mega dip

Vol ongeloof luister ik
naar de mensen die hier wonen
wat is er met onze multi-culti gebeurd
kunnen wij geen respect meer tonen?

Waarom lijken wij nu op duivels
van het zo verkeerde kwaad
ik kan en wil het niet begrijpen
zie in de daden slechts een vreemde haat

laat democratie toch zegevieren
ons land, hand in hand samen gaan
laten we mét elkaar praten
en voor ieders mening open staan

we houden toch immers ook
van dezelfde aarde, zon en maan?

11 November 2004