Van de Achterhoek naar Andijk in vogelvlucht.


Wat mij aan de stamboom het meest intrigeert is hoe een groot deel van de Weverinken, afkomstig uit de Achterhoek, uiteindelijk terechtkomt in Andijk, een klein dorpje langs het IJsselmeer in Noord-Holland.

Dries (Gotink) Weverink, de stamvader van de Andijker Weverinken, leefde, woonde en werkte zijn hele leven in de Achterhoek. Geboren in Vorden, katholiek getrouwd in Hengelo (Gld) met Geertje Brink. Vermoedelijk één van de vele dagloners die de streek rijk was.
De landarbeider/dagloner in de Achterhoek had nagenoeg altijd ook nog een eigen boerenbedoeninkje en ging daarnaast uit werken bij boeren in de omtrek, meestal seizoensmatig. Misschien had hij één of anderhalve hectare grond in gebruik, een koe, een paar varkens en een stuk of wat kippen. (bron OTGB)

Zijn oudste zoon, Christaan, liet als jonge man het werk op het platte land voor wat het was, trok naar de stad Zutphen, trouwde daar met Johanna Martens uit Warnsveld en werkte er als stadsarbeider. Hij overleed ook in Zutphen. Ze kregen acht kinderen. Vier hiervan bleven Zutphen trouw. De Weverinken kregen voet in de stad.

 

 


 

 


De derde zoon van Christiaan, was Hendrik. Hij trouwde met de 21-jarig Christina Suzanna Hommelet. Over een mooie naam gesproken. Hendrik wordt stratenmaker. Zij krijgen een hele rij kinderen, elf stuks, waarvan er zes heel jong overlijden. Maar dat is nog niet het einde van de rampspoed. In de namiddag van de 17 november 1863, de dag van de feestelijkheden welke in Zutphen werden gevierd ter gelegenheid van de ‘50-jarige Hollandse Verlossing van Napoleon’, wordt Hendrik vermist, 58 jaar oud.
........wanneer men in aanmerking neemt dat H. Weverink op den 17 November van het Stratenwerk aan de Marspoort is heengegaan met achterlating van Zijn buis, dat Zijne pet des anderen daags is gevonden op het algemeen Secreet staande aan de beek uitkomende in de IJssel, waarheen men hem heeft zien gaan.........
Ze zien hem niet meer levend terug.
........Hij wordt op den 5 Januarij 1864 aan de IJsselbrug te Deventer opgevischt..........
Hoeveel rampspoed kan je als gezin treffen.

Zoon Johannes was ten tijde van het verdrinken van zijn vader 10 jaar oud. Hij bleef in zijn jeugdjaren in Zutphen wonen, tot het moment dat hij in dienst moest. Zijn moeder was inmiddels ook al overleden. Hij diende bij het 4e Regiment Huzaren, wat in Deventer gelegerd was. Daar leerde hij ook zijn toekomstige vrouw kennen, waarmee hij trouwde, twee maanden nadat hij het leger vaarwel gezegd had.
Johanna Fabrie, 16 jaar, protestant en zwanger. Het zal wel niet met algemeen gejuich ontvangen zijn. Hij werd (leerling-)schoenmaker in Deventer.
Er kwamen weer de nodige kinderen, acht stuks waarvan de helft jong overleed. Zijn broer Christiaan speelde een grote rol in het leven van Johannes. Hij was vrijgezel en kwam met tussenpozen regelmatig langs bij het gezin en wanneer hij daar niet was, zwierf hij rond of zat in het gevang voor landloperij, dronkenschap of bedelarij. Met als klapstuk de ontsnapping uit de Rijkswerkinrichting in Veenhuizen tesamen met 4 andere kolonisten, waarbij ze één van de achtervolgende rijksveldwachters met hun messen mishandelden. Hij haalde toen al de landelijke pers en er werden foto’s van hem in het archief vastgelegd.

De armoede, het overlijden van veel kinderen, en het verlies van zijn bedoeninkje (hij wordt later opgevoerd als dagloner) ontwrichten het hele gezin. In 1907 worden de jongste kinderen uit huis geplaatst, Leo naar Apeldoorn en Johanna naar Steenderen. Een jaar later wordt Johannes zelf ook wegens landloperij opgezonden naar de Rijkswerkinrichting in Veenhuizen. Hier heeft hij het grootste deel van zijn verdere leven doorgebracht en is daar in 1915 overleden in het hospitaal. Zijn broer Christiaan overleed daar ook in 1929. Beiden zijn begraven op de Algemene begraafplaats te Veenhuizen, waar een deel is ingericht voor de verpleegden van de voormalige Rijkswerkinrichting.
Johanna Fabrie sleet haar laatste jaren in Rotterdam. Vier kinderen bleven er na.

 

 

 


 

 



Leo de op één na jongste was in 1907 geplaatst in een kindertehuis in Hoenderloo bij Apeldoorn. Als hij 16 jaar oud is verhuist hij – gezien zijn minderjarige leeftijd vermoedelijk naar een pleeggezin – naar Noordwijkerhout. (ZH) Vanuit hier gaat hij later in dienst en wordt gelegerd in Hoorn. Via een dienstmaat leert hij zijn latere vrouw, Teuntje Swier uit Enkhuizen, kennen. In 1915 na zijn diensttijd, staat hij ingeschreven in Enkhuizen en woont in bij de familie Kistemaker, de stiefvader van Teuntje. De hele familie verhuist later naar Andijk en in 1918 trouwen Leo en Teuntje. Hij doet van alles, is pakhuisknecht, landarbeider en daarna bakkersknecht bij Van der Oord. Na het broodbezorgen, begint hij aan huis te knippen en in 1926 laat hij een nieuw dubbel huis bouwen, samen met buurman van Rossum en begint een eigen kapperzaak aan de Knokkel. Hier vind hij kennelijk rust na alle omzwervingen en blijft hier wonen tot aan zijn dood in 1957. Ze krijgen acht kinderen, 7 zoons en één dochter.

Overigens was Leo de enige uit het gezin van Deventer die in Andijk terechtkwam.
(Zijn oudste zus Stien is nooit getrouwd. Maatschappelijk deed ze het goed. Klom op van verpleegster naar directice van het Koningin Emma Ziekenhuis in Tikini (Batavia). We zien haar regelmatig terug op de passagierslijsten tussen Holland en Batavia. Ze overlijdt te Haamstede (Zl) in 1952.
Broer Tinus, die koperslager en houtzager was, trouwde in Deventer met Gerrie Oosterveld , kreeg geen kinderen en overleed aldaar op 35-jarige leeftijd.
Jo(hanna), de jongste, is getrouwd in Borculo met Johan Amerongen en uiteindelijk in Zeist gaan wonen. Ze kregen zeven kinderen, 6 dochters en één zoon.)
Door de slechte economische tijd in de jaren 50 vertrokken veel Andijkers naar Canada. Twee zoons (Jo en Tinus) uit het gezin volgden hen met vrouw en kinderen. Op het moment van schrijven wonen er nog 29 naamdragers in Andijk en omgeving en ook 29 in Canada!


 



[links de Smedenstraat te Deventer]
[rechts het Doorgangshuis Hoenderloo]
[links de weg naar buurtschap Linde te Vorden]
[rechts de IJsselbrug te Zuthen 1864]
aaaaaaaaaaaaiii